ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः

kaRRadhum suttadhum-Part VI

Excerpts from Mata Amritnanandamayi’s article…

We chant the above matra thrice at the end of many prayers.  Why ?

Oh Lord,

May I receive peace from all of nature..

May I receive peace from my surroundings…

May I receive peace from myself…..

This is what the three shantis mean..

Even if the first two circumstances are not favourable, we need not fear. For if there is peace in our hearts, we can overcome other problems. One can bravely face any obstacles in the world, even if circumstances are problematic.

If we have no peace within, even the absence of threats from nature or our surroundings will be of no use to us because we will not be able to experience peace from them.  As long as we are egoistic, it will be difficult to gain the grace of the self.  That is why it is said the the ego is the obstacle to everything.  If we want grace, we must get out of the ego.  We must ensure that our every word  and deed arises from every thought.  Eventhough the sun radiates from everywhere, we will not be benefited if we lock ourselves in a room and close the doors and the windows.  Likethat someone who refuses to strive for the grace of the Self, that person will not be able to receive it.  Humility helps a lot to achieve it.

The Compassion what we show to all creatures in what comes back to us a divine grace. Therefore, if we wish to enjoy divinde grace, we must ensure that our every look, word and deed is compassionate.

When life is lived in such a disciplined, the individual becaomes the master of all experiences as his sense organs are conquerred.

when some one asks Devadutt Pattanaik, “What are your core beleifs about life”, he replied. “Liefe continues without you. You need life, life does not need you.

Apayya Dikshitar's मौलौ गङ्गा- Simple solution to Heat energy

KaRRathu suttadhum- V

"Though it is reproduced from some other source, worth a find in my blog"

Once upon a time, the great scholar-saint Appayya Dikshitar (अप्पय्य दीक्षित: ) happened to be visiting Chidambaram on the ஆருத்ரா தரிசனம் आर्द्रा दर्शनम् Aardraa darsanam Day. He was at the temple  of Lord Natarajan, known as the Golden Hall कनक सभा, at 5 am and it was pretty cold that day! He was having a wonderful view of the Lord as the priests were doing the अभिषेकम् to Lord Nataraja.  On seeing cold sandal-wood paste being poured on to the idol of Lord Nataraja on that very cold December morning, Sri Appayya Dikshitar instantly composed a verse on the Lord.  

मौलौ गङ्गा शशाङ्कौ करचरणतले शीतलाङ्गा भुजङ्गा:

वामे भागे दयार्द्रा हिमगिरिदुहिता चन्दनम् सर्वगात्रे ।

इत्थम् शीतम् प्रभूतम् तव  कनकसभानाथ सोढुम् क्व शक्ति:

चित्ते निर्वेदतप्ते यदि भवति न ते नित्यवासो मदीये ॥

I shall try to explain the meaning of this verse here. Let me first tell you where I obtained the meaning for this verse.

Many of you may know of His Holiness परमाचार्य श्री श्री चन्द्रशेखरेन्द्र सरस्वति, शङ्कराचार्य of काञ्चि कामकोटि पीठम् (Paramaachaaryaal Sri Sri Chandrasekharendra Sarasvati Swaamigal, who was the Sankaraachaaryaa of Kaanchi Kaamakoti Peetham). He was a परिव्राजक, a traveling-mendicant. He was well known for his scholarship and wisdom. His special talent was in delineating very complex subjects in an extremely lucid manner to the sheer delight of the ordinary listeners.

During 1957-59, His Holiness had been camping in Chennai for the चातुर्मास्य व्रतम्. During that period, he used to give lectures at the local Sanskrit College most evenings. Thousands of men and women attended his lectures and reveled in sheer joy, listening to his sweet voice of erudition! His lectures were later published by Kalaimagal Office. I gathered what I am about to write from one of those old publications. I had purchased these publications in 1960 at a Higginbotham Bookstall in Egmore railway station in Chennai. I cherish these books even today as my treasure!

Paramaachaaryaal had given a talk on the subject of ஆருத்ரா தரிசனம். He began his lecture one evening with the verse I quoted above. What follows is a brief gist of his lecture.

मौलौ means the top of the head.   गङ्गा refers to the river Ganges.  शशाङ्क: means the moon. Appayya Dikshitar observes that Lord Nataraja carries these two items, viz., the Ganges and the Moon on His head. The river Ganges originates at the Himalayan summit. Thus the Ganges water is just ice that has melted and therefore is rather chill. The rays of the moon that He carries are also cool, unlike the rays of the sun. So, Lord Nataraja is already carrying two cold items on His head. He also wears some ornaments. He has भुजङ्गा: i.e., snakes wrapped around His arms, legs and neck. Snakes are शीतलाङ्गा: cold-bodied creatures. In addition to this, He has given the left half His body (वामे भागे) to हिमगिरिदुहिता, the daughter of Himalaya mountains which are the abode of snow. So, one half of His body is occupied by this cool woman! In addition to Her being cold as the daughter of Himagiri, She is also wet. She is दयार्द्रा, drenched and wet with mercy!

There you go! Appayya Dikshitar beholds Lord Nataraja, carrying cold waters of the Ganges, the cool Moon and has cold snakes wrapped around His limbs. He also sees that the Lord is an अर्धनारीश्वर (half-man, half woman), His left half of the body given to the cold daughter of the Himalayas, and who is also दयार्द्रा, wet with mercy! As though all this cold is not sufficient, the unkind priests are pouring cold sandal-wood paste all over Lord Nataraja on a cold December morning!

Appayya Dikshitar wonders: इत्थम् प्रभूतम् शीतम् सोढुम् तव क्व शक्ति:? Where is the power in You, O Lord of the Golden Hall, Nataraja!, to bear all this extreme cold?

He himself provides the answer: मदीये निर्वेदतप्ते चित्ते यदि ते नित्यवास: न भवति “if only You did not permanently reside in my mind which is constantly super-hot due to all sorts of burning worries!” “So, I am now certain”, Appayya Dikshitar muses, “that Lord Nataraja permanently resides in my super-hot mind and therefore is able to withstand this extreme cold!” – Sri Appayya Dikshitar quickly solved an elementary heat-transfer problem! This is indeed a beautiful verse! 

M S Subbulakshmi - Sriram -Sanjay Subramanyan- Music Academy Sovenir – 2015

KaRRadum Suttadhum- IV

There were few interesting articles in the souvenir.

 I would like to reproduce some finer points to those who could not access to this.

1. Article about MS Subbulaxmi – V.Narayana Menon

When she was awarded sangeetha kalanidhi in 1968, Mr.VK Narayana Menon, eminent scholar and the then secretary of Sangeet Natak Academy made an interesting report:

MS has a long list of “First” to her credit to which should now be added the distinction of being the first woman to be honoured with the Presidentship of the Music Academy and the title of Sangeetha kalanidhi. A classical musician’s appeal is to the limited few, but the great mass of people turn away from him. On the other hand, a popular star may have a fantastic following among the masses but may be anathema to the pundits.

 Subbulakshmi’s reputation cuts across such musical boundaries. If an artiste steps out of the domain of high seriousness and steps out gracefully, there is no impingement on integrity. Compromise come in only when one tempers with great works of art or great concepts and streamlines them or sentimentalizes them for popular consumption. Subbulakshmi does not do that. It is a kind of inverted responsibility.

Hari tuma Haro – Gandhiji’s wish: This was one of the bhajans; Gandhiji was desperate MS to sing. When MS wanted someone else to sing as she did not know, Gandhiji said that he would rather hear Subbulakshimi speak It rather hear Subbulakshimi sing it.

This was on October 1. That night Sri.Sadhasivam sat up late and assisted by or two composers friends, set the beautiful words to music. It was 2 a.m, when the recording was finally completed at the Madras A.I.R. and ready to be flown by the morning plane to Delhi.

Three months’ later, after Gandhiji’s death, when the same recording of “hari tuma Haro” was played over the air, MS was completely overcome with emotion. MS has got that elusive indefinable gift which few possess and which alone can transform a song into a thing of magic.

Sarojini Naidu while introducing MS through the character Meera said. “I commend Subbulaxmi to the people of the North.. I want my living words to go to the uttermost corners of the world so that people may realize how one great woman artiste in India has been able to move the hearts of millions of men and women by her songs.”

2. Music Academy’s Foundation stone – V. Sriram Article

60 years passed since Pandit Jawaharlal Nehru laid the foundation stone for the Music Academy’s proposed auditorium. The foundation stone, a handsomely inscribed slab of granite is on the southern face of the auditorium’s outer wall. The silver trowel that Nehru used to fix the stone in place is one of the precious artefacts of MA.

T.T.Krishnamachari referred to the money collected till then for the project – Rs. 1.60 Lakhs and thanked all “our friends and the lady who has b her innumerable benefit concerts helped many an educational and cultural causes in this country.

An interesting incident that was spoken for the long in hushed whispers in the corridors of MA. It was a small incident that took place during the inauguration. It was then popular and still is somewhat a prevalent practice, to pin floral badges made of silk on the organizers of any event and the important guests in attendance and of course, the task of pinning the guests was entrusted to various volunteers.

Here comes the interesting part of this…. The honour of affixing the badge on the PM fell on a middling income tax lawyer. In his enthusiasm, the man did with such a force that the safety pin at the rear of the badge pierced not only the Prime Ministerial Jacket but also his chest. Nehru, however, all grace and brushed the matter aside.

After the function, he and his entourage crossed Cathedral Road on foot to TTK’s residence for dinner. The pinprick was forgotten, but not before K. Srinivasan of The Hindu, then Vice president of the Academy had in a subsequent meeting of the executive committee railed against the “unbecoming behavior of certain people” This was duly documented and survives in the Academy archives.


 3. Presidential Address of Sri.Sanjay Subramanyan:

Sanjay is a great artist and Iam his big fan and so, love to bring some of his anecdotes from his speech “My parents wanted me and my siblings to learn music so that we could appreciate and enjoy this wonderful art form” One of the most important aspects of singing is the ability to understand the note or swragnanam as it is known.

The knowledge of the swara gives a better understanding of what one is singing and learning to play an instrument is a great advantage in this respect. Learning and singing compositions in a disciplined manner contributes immensely to successful performance. If the raga occupies primacy in Indian classical music then the composition provide the window into the raga lakshanam.

 It is necessary to sing a composition at least 50 times before you can sing it on stage. The finish and sheen that the song acquires when practiced in this manner is unmatched. Singing with abandon is another important aspect of public performance.

Whilst introspection is a sign of maturity, the spirit of freedom connects you to the listener instantly. Just as how education has been structured to include primary, secondary, graduate, masters and doctoral studies, so too it is in music. Sometimes, it was shown and you had to slog it out at home on your own to master the skill sets.

My Guru Shri. KSK also encouraged me to teach music. Tiruvalangadu Sundaresa Iyer once said about the Mridangam Vidwan Pazhani subramaniya pilla- “Palani will sacrifice himself in a concert” Freedom is in the mind not in the material. Restriction breed creativity.

Singing in your mother tongue can change the very aesthetic of the music right from the way the words are articulated to the motivation of musical phrases to suit the meaning and comprehension of the lyric.

He concluded: The writer William Faulkner in his 1949 Nobel acceptance speech said “ this ward is only mine in trust” I would like to thank this award to all great masters who have enriched this art from with their brilliance and generosity and all you rasikas for accepting me and my music…..

Thank you. End of Sanjay’s speech

 To conclude from my words: As MS is still in our heart, Sanjay has made this great Carnatic music enliven in our hearts. Thanks to all stalwarts for giving this impeccable music and make us proud to be a passionate CM lover

Spiritually yours - Excerpts from Experts

Matha Amruthanadha mayi makes us to register and follow as New Year Resolution.

 If you want our life to be meaningful, we must give attention to five things:

We should never waste any opportunity to help others. The favours we extend to others will not only awaken joy in their hearts but in ours as well.

We should pay utmost attention to refrain from using harsh words and slander. We must take care to worship God and observe spiritual practices without any lapse.

We must take extra care to remove accumulated impurities from our minds and establish long-lasting peace and hope. Part of each day should be spent immersing ourselves in satsang-listening to spiritual discourses and spending time with mahatmas.

We should pray to God with an an open heart to bless us with a pure mind and the strength to do noble deeds. Such humility and devotional attitude are essential if we want to make spiritual progress.

 Part II வாழ்வியல் குறித்த விவேகானந்தரின் பொன்மொழிகள்

வாழ்க்கையின் எந்த ஒரு நாளில் உன் முன்னால் எந்தப் பிரச்சினையையும் நீ சந்திக்காமல் முன் செல்கிறாயோ, அப்பொழுது தவறான பாதையில் நீ பயணிக்கிறாய் என்று அறிவாய். வாழ்வும் சாவும், நன்மையும் தீமையும், அறிவும் அறியாமையும் ஆகியவற்றின் கலவைதான் மாயா, அல்லது பிரபஞ்சத்தின் இயல்பு. இந்த மாயத்துள் நீ எல்லையற்று மகிழ்ச்சிக்காக அலையலாம், ஆனால் நீ தீமையையும் காண்பாய். தீமையின்றி நன்மை இருக்குமென்பது சிறுபிள்ளைதனம். நன்மை, தீமை பற்றி பகுத்தறியும் புத்தி வந்துவிட்டாலே இவ்வுலகின் மாயை பற்றி புரிந்துக் கொள்ள முடியும். அதே போல நன்மை, தீமை இரண்டும் நிரந்தரம் அல்ல என்பதையும் புரிந்துக்கொள்ளவேண்டும்.

வாழ்வில் வேகம் மட்டும் இருந்தால் போதாது, விவேகம் இருக்க வேண்டும். வாழ்வில் நாம் முன்னேற வேகம் மட்டும் போதாது, எதிர்காலத்தை பற்றிய சிந்தனை, இந்த நொடி நாம் செய்யும் செயல் அடுத்த நொடியில் எப்படி எதிரொலிக்கும் என முன்கூட்டிய எண்ணத்துடன் விவேகத்துடன் இருக்க வேண்டும். அது தான் உறவுகளும், வாழ்க்கையும் சிறக்க உதவும். பிறர் முதுகுக்குப் பின்னால் நாம் செய்யவேண்டிய காரியம் தட்டிக்கொடுப்பது மட்டும்தான். பிறர் முதுகின் பின்னால் பேசும் முறையை கைவிடுதல் வேண்டும். நாம் பேசிய வார்த்தைகள் அவர்களது முகத்திற்கு முன்னால் தெரியவரும் போது, உறவுகள் முழுமையாக சிதைந்துவிடும்.

அனுமன் ஜெயந்தி

கம்பர் தமது ராமாயணத்தின் தொடக்கத்தில் திருவடிக்கு (ஆஞ்சநேயருக்கு) காப்புச் செய்யுள் ஒன்று இயற்றியுள்ளார்.

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான்
அஞ்சிலே ஒன்றைத் தாவி
அஞ்சிலே ஒன்று ஆறாக ஆரியர்க்காக ஏகி
அஞ்சிலே ஒன்று பெற்ற அணங்கு கண்டு அயலார் ஊரில்
 அஞ்சிலே ஒன்று வைத்தான் அவன் நம்மை அளித்துக் காப்பான் - என்பது அந்தச் செய்யுள்.
இதில், அஞ்சிலே ஒன்று என்ற சொல்தொடர் ஐந்து முறை வருகின்றது. நிலம், நீர், தீ, வாயு, ஆகாயம் என்ற பஞ்ச பூதங்களை உத்தேசித்தே அஞ்சிலே என்ற சொல்லை ஐந்து முறை பிரயோகித்திருக்கிறார் கம்பர்.

வாயு புத்திரனான அனுமான் கடலைத் தாவி, ஆகாய மார்க்கமாகச் சென்று, பூமிதேவியின் மகளான சீதாபிராட்டியைக் கண்டு, இலங்கையில் தீயை வைத்து வந்தனன். அன்னவன் நமக்குத் தஞ்சம் என்பதே இந்தச் செய்யுளில் காணும் பொருள்.
 பஞ்சபூதங்களில் ஒன்றாகிய வாயு பெற்ற பிள்ளை ஆதலால், அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான் என்றது அனுமானைக் குறிக்கிறது.
அவன் கடந்து சென்ற கடல், பஞ்ச பூதங்களுள் ஒன்று ஆதலால், அஞ்சிலே ஒன்றைத் தாவி எனப்பட்டது.
அவன் பறந்து சென்ற மார்க்கமாகிய ஆகாயம் பஞ்ச பூதங்களுள் ஒன்று. ஆதலால் அஞ்சிலே ஒன்று ஆறாக எனப்பட்டது.
அவனால் காணப்பட்ட சீதையின் தாயாகிய பூமி, பஞ்ச பூதங்களுள் ஒன்றாதலால், அஞ்சிலே ஒன்று பெற்ற அணங்கு கண்டு எனப்பட்டது.
அவன் இலங்கையில் வைத்த தீயானது பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்று ஆதலால், அயலாரூரில் அஞ்சிலே ஒன்று வைத்தான் எனப்பட்டது.

அமாவாசை திதியும் மூல நட்சத்திரமும் இணைந்திருக்கும் நாளில் அஞ்சனையின் மகனாக அவதரித்தவனே ஆஞ்சநேயன். அந்த தினம் அனுமன் ஜெயந்தியாக நாடெங்கும் கொண்டாடப்படுகிறது ஆஞ்சநேயரை வழிபட்டால் சிவனையும் பெருமாளையும் சேர்த்து வழிபட்ட புண்ணியம் கிடைக்கும்.

ஆஞ்சநேயனின் ஜெயந்தி, ஜெயந்திக்கெல்லாம் ஜெயந்தி அந்த ஜெயந்தியை நாம் கொண்டாடுவதால் நமக்கு சகல மங்கலங்களும் உண்டாகும். நினைத்த காரியம் கைகூடும். துன்பம் விலகும். குடும்பத்தில் இன்பம் பெருகும். ஆஞ்சநேயரை ராம நாமத்தால் சேவிப்பதோடு, வடைமாலை சாத்தி, வெற்றிலை மாலை அணிவித்து, வெண்ணெய் சாத்தி, ஆராதிக்க வேண்டும். வெற்றிலை மாலை வழிபாடு அசோகவனத்தில் சீதை சிறை வைக்கப்பட்டிருந்த போது சீதையை தேடிப்போன அனுமன் சிம்சுகா மரத்தடியில் வீற்றிருந்த சீதையை கண்டதும்

ஸ்ரீ ராமனை பற்றி சொல்லி சீதையின் நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமானார். பொதுவாக யாரேனும் பெரியவர்களை நமஸ்கரித்தால் அவர்களை அட்சதை தூவி ஆசீர்வதிப்பது வழக்கம். அனுமன் சேவித்த போது சீதைக்கு அட்சதையோ புஷ்பமோ கிடைக்கவில்லை. ஆனால் அருகில் தடவிய போது வெற்றிலை இலைகள் கிடைக்க அதனையே அனுமன் தலை மீது தூவ அனுமனும் அந்த வெற்றிலைகளை ஒரு நூலில் கோர்த்து சீதையிடம் கொடுத்து தனக்கு மாலையாக அணிவிக்குமாறு கேட்டு அதை கழுத்தில் அணிந்ததாகவும் அதன் காரணமே அனுமனுக்கு வெற்றிலை மாலை சாத்தப்படுவதாகவும் சொல்கிறார்கள்.

வெண்ணெய் சாத்துதல் ராம ராவண யுத்தம் நடந்தபோது ராமரையும் லட்சுமணரையும் தன் தோளில் சுமந்து கொண்டு சென்றார் அனுமான். அப்போது ராவணன் சரமாரியாய் அம்பு தொடுக்க சக்திமிக்க அம்பால் அவர் தாக்கப்பட்டார். அந்த காயத்திற்கு மருந்தாக தன் உடம்பில் வெண்ணெய் பூசிக்கொண்டாராம். வெண்ணெய் சீக்கிரமாக உருகும் தன்மை உடையது. அந்த வெண்ணை உருகுவதற்கு முன்பாகவே நாம் நினைத்த காரியம் நடந்து விடும் என்ற நம்பிக்கை. அதனால் ஆஞ்சநேயருக்கு வெண்ணெய் சார்த்தும் பழக்கம் உள்ளது.

வடை மாலை நமது உடல் தசையால் ஆனது. தசை வளர்ச்சிக்கு உளுந்து முக்கிய காரணமாகிறது. ஒல்லியாக இருப்பவர்கள் இட்லி, தோசை, உளுந்து வடை சாப்பிட்டால் தசைப்பிடிப்பு ஏற்படும். ஆனால், சதையாலான இந்த உடம்பு எதற்காவது பயன்படுமாப எனவே, பயனற்ற இந்த உடலை உனக்கே அர்ப்பணிக்கிறேன் ஆஞ்சநேயா என்ற தத்துவார்த்தத்தின் அடிப்படையிலேயே உளுந்துவடை மாலை அணிவிக்கிறோம். அனுமானுடைய தாய் அஞ்சனாதேவி தன் மகன் திடமாகவும், ஆரோக்கியமாகவும் இருக்க உளுந்து வடை செய்து கொடுத்ததாக ஐதீகம். செந்தூரம் ஏன்?

 ராம ராவண யுத்தம் முடிந்த பிறகு சீதையை பார்த்து செய்தியை கூற அனுமன் சென்ற போது சீதை நெற்றி வகிட்டில் செந்தூரம் அணிந்து இருந்ததை பார்த்து இது குறித்து சீதையை வினவ ராமன் ராவணனுடன் யுத்தம் செய்ய செல்லும் போது அவருக்கு வெற்றி கிடைக்க வேண்டி செந்தூரம் அணிந்ததாக கூறினார். நெற்றியில் சிறியதளவு இட்டதற்கே இத்தனை பெரிய வெற்றி ராமனுக்கு என்ற போது உடல் முழுவதும், பூசினால் ராமன் எவ்வளவு வெற்றி வாகை கூட முடியும் என எண்ணி உடல் முழுதும் ஆஞ்சநேயர் செந்தூர் அணிந்து கொண்டதாகவும், இதுவே அனுமனுக்கு செந்தூரம் சாத்தும் வழக்கம் வர காரணம் என்பதாகவும் வரலாறு.

ஆறு பலங்களை அள்ளித்தரும் ஆஞ்சநேயர் நேயருக்கு மிகவும் பிடித்தது ராம நாமம். அனுமன் ஜெயந்தியன்று `ராம ராம ராம' நாமம் சொல்வது விசேஷம். `ஓம் ஆஞ்சநேயாய வித்மஹே, வாயுபுத்ராய தீமஹி, தந்தோ ஹனுமன் ப்ரசோதயாத்' என்பது அனுமனுக்கான காயத்ரி மந்திரமாகும்.

 இதையும் சொல்லி வழிபடலாம். அனுமன் ஜெயந்தியன்று ஆஞ்சநேயருக்கு துளசி மாலை அணிவித்து, துளசி அர்ச்சனை செய்யலாம். வெற்றிலை அல்லது வடை மாலை சாத்தலாம். வெண்ணெய் சாத்தி வழிபட்டு பக்தர்களுக்கு அன்னதானம் செய்யலாம். ஆன்ம பலம், மனபலம், உடல் பலம், பிராண பலம், சம்பத் பலம் எனப்படும் செல்வச் செழிப்பு என்ற 6 பலங்களையும் அருள்பவர் அனுமன். அவரை பக்தியுடன் வழிபட்டால் மனதில் இருக்கும் தீய எண்ணங்கள் அழியும். சிறந்த அறிவுத்திறன், புத்திக்கூர்மை, வீரம், விவேகம் உண்டாகும்.

சனி பகவான் பாதிப்பு நீங்க இலங்கைக்கு பாலம் அமைக்கும் திருப்பணியில் அனுமன் தீவிரமாக இருந்தபோது வந்தார் சனி பகவான் `ஆஞ்சநேயா! உன்னை இரண்டரை மணி நேரம் பிடிக்க வேண்டும். உன் உடலில் ஏதாவது ஒரு பகுதியை சொல். அங்கு இரண்டரை மணி நேரம் இருந்துவிட்டு போய்விடுகிறேன்'' என்றார்.

``கடமையை செய்து கொண்டிருப்பவர்களை தொந்தரவு செய்தல் தவறு. அதனால், தலையில் உட்கார்ந்து கொள்'' என்றார். சனி பகவானும் ஏறி அமர்ந்தார். கற்களையும் மலைகளையும் மாறி மாறி தலையில் ஏற்றினார் அனுமன். பாரம் தாங்கமல் சனிபகவான் அலறினார். ``சொன்ன சொல் தவறக்கூடாது. இரண்டரை மணி நேரம் கழித்து தான் இறங்க வேண்டும்'' என்றார் அனுமன். அதன் பிறகே இறக்கிவிட்டார். `ராம பக்தர்களையும் ஆஞ்சநேய பக்தர்களையும் இனி தொடுவதில்லை' என்று கூறிவிட்டு அகன்றார் சனீஸ்வரன். அனுமனுக்கு துளசி சாத்தி வழிபட்டால், சனீஸ்வரனின் பாதிப்புகளில் இருந்து விடுபடலாம்.

உலக இயக்கத்திற்கு ஆதாரமான நடராஜர் திருநடனம்

Today is Arudhra darisanam.  In our life, once, if we go to Chidambaram and have darshan of Lord Nataraja, on this day,  janma sAbalyam is imminent..

An article in Dinakaran, a daily paper..  about Chidambaram and shivA temples.

ஆருத்ரா தரிசனம் - 26.12.2015

நீர், நெருப்பு, காற்று, விண், மண் என்று பஞ்சபூதங்களால் இவ்வுலகம் இயங்குகிறது. கடலில் எப்போதும் ஓயாது அலையடித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. நெருப்பு தன் ஜுவாலையான நாக்கை சுழற்றி எரிகிறது. காற்று தென்றலாய், புயலாய் வலம் வருகிறது. வானம் இடியாய், மின்னலாய், மழையாய் வர்ணஜாலம் செய்கிறது. பூமிப்பந்து தங்கு தடை இல்லாமல் சூரியனைச் சுற்றி வந்து இரவையும், பகலையும் உண்டாக்குகிறது. இந்த பஞ்சபூதங்களால் தான் உலக இயக்கமே நடக்கிறது. இந்த இயக்கத்திற்கு ஆதார சுருதியாய் இருப்பது சிவபெருமானின் திருநடனம் தான். ஈசன் அசைந்தால் உலகமே அசைகிறது. அவன் அசைவை நிறுத்தி விட்டால் சிறிய அணு கூட அசையும் சக்தியை இழந்து விடும். இதைத்தான் ‘அவன் அன்றி ஓர் அணுவும் அசையாது என்பர்.

ஆண்டுக்கு ஆறு அபிஷேகம்:

ஆடல்வல்லானாகிய நடராஜப்பெருமானுக்கு ஒரு ஆண்டில் ஆறுமுறை அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்று ஆகமவிதிகள் கூறுகின்றன. மூன்று முறை திதியிலும், மூன்று முறை நட்சத்திர நாளிலும் அபிஷேகங்கள் நடக்கின்றன. இதில் மிகச்சிறப்பானது மார்கழி திருவாதிரை. மற்றவை சித்திரை திருவோணம் மற்றும் ஆனி உத்திர நட்சத்திர நாட்களாகும். ஆவணி, புரட்டாசி மாசி மாத வளர்பிறை சதுர்த்தசி திதிகளிலும் அவருக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படும்.

சிதம்பர ரகசியம்:

சிவபெருமான் அருவம், உருவம், அருவுருவம் ஆகிய மூன்று வடிவங்களில் வீற்றிருக்கிறார். இம்மூன்று விதங்களிலும் ஒருசேர அருள்பாலிக்கும் தலம் சிதம்பரம். இங்கு லிங்கரூபமாக இருக்கும் திருமூலநாதர் அருவுருவ வடிவமாவார். நடராஜரின் வலப்பக்கத்தில் ஒரு சிறுவாசல் உள்ளது. அதை திரையால் மூடி இருப்பர். பூஜையின் போது அத்திரையை அகற்றி கற்பூர ஆரத்தி காட்டுவர். அப்போது இறைவனின் திருவுருவம் எதையும் காண முடியாது. ஆகாய ரூபமாக இறைவன் இருப்பதை இவ்வழிபாடு காட்டுகிறது. இதையே சிதம்பர ரகசியம் என்பர்.

பொன்னம்பலத் தத்துவம்:

பொன்னம்பலத்தின் மேல் 9 தங்கக்கலசங்கள் உள்ளன. இவை ஒன்பதும் நவசக்திகளையும், மனித உடலிலுள்ள 9 துவாரங்களையும் குறிக்கிறது. ஐந்தெழுத்து மந்திரமான சிவாயநம என்பதின் அடிப்படையில் பொன்னம்பலத்தில் ஐந்து படிகள் உள்ளன. 64 கலைகளைக் குறிக்கும் விதமாக 64 கைம்மரங்கள் விதானத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. பொன்னம்பலத்தில் நமசிவாய மந்திரம் பொறிக்கப்பட்டு வேயப்பட்டுள்ள 21 ஆயிரத்து600 தங்க ஓடுகள் உள்ளன. மனிதன் ஒரு நாளைக்கு விடும் சுவாசத்தின் எண்ணிக்கை இது. இங்கு அடிக்கப்பட்டுள்ள 72 ஆயிரம் ஆணிகள், மனிதனின் நாடி நரம்பின் எண்ணிக்கையை ஒத்திருக்கிறது. 96 தத்துவங்களைக் குறிக்கும் விதமாக 96 ஜன்னல்களும், நான்கு வேதங்கள், ஆறு சாஸ்திரங்கள், பஞ்சபூதங்களின் அடிப்படையில் தூண்களும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. மனிதனின் இதயம் போல பொன்னம்பலத்தின் நடுவில் நடராஜப்பெருமான் வீற்றிருக்கிறார். மனித இதயம் உடலின் மத்தியில் இல்லாமல், இடப்புறமாக இருப்பதுபோல, கருவறையும் கோயிலின் மத்தியில் இல்லாமல் சிறிது தள்ளியே அமைந்துள்ளது.


நடராஜரின் கீழே இன்னொரு நடராஜர்:

ஒருமுறை பிரம்மா யாகம் ஒன்றை நடத்தினார். இதற்காக, தில்லைவாழ் அந்தணர் மூவாயிரம் பேரையும் சத்தியலோகத்துக்கு அழைத்தார். சிதம்பரத்தில் இருந்து, நடராஜரின் திருநடனத்தைக் காண்பதில் கிடைக்கும் இன்பத்தை விட அந்த யாகத்தில் எங்களுக்கு என்ன பலன் கிடைத்து விடப்போகிறது? என அவர்கள் பிரம்மாவிடம் கேட்டனர். அப்போது, நடராஜர் அந்தணர்களிடம், நீங்கள் யாகத்திற்கு செல்லுங்கள். யாகத்தின் முடிவில் அங்கேயே தோன்றுகிறேன், என வாக்களித்தார். அவ்வாறு தோன்றிய கோலத்தை ரத்னசபாபதி என்கின்றனர். ரத்னசபாபதியின் சிலை சிதம்பரம் நடராஜர் சிலையின் கீழே உள்ளது. இவருக்கு தினமும் காலையில் 10 -11 மணிக்குள் பூஜை நடக்கும். இந்த சிலைக்கு முன்புறமும், பின்புறமும் தீபாராதனை செய்வது வழக்கமாக இருக்கிறது.

நடராஜர் சன்னதியில் தீர்த்தம்:

சிவாலயமான திருவாலங்காடு நடராஜர் சன்னதியில் தீர்த்தம் தருகின்றனர். நடராஜர், ஊர்த்துவதாண்டவம் ஆடியபோது, அவரது உக்கிரம் தாங்காத தேவர்கள் மயக்க நிலைக்குச் சென்றனர். சுவாமி தன் தலையிலிருந்த கங்கையைத் தெளித்து அவர்களை எழுப்பினார். இதனடிப்படையில் இங்கு தீர்த்தம் தரப்படுகிறது.

ஆச்சரிய அம்பிகை:

நடராஜரின் துணைவியை சிவகாமி என்பர். ஆனால், திருவாலங்காட்டு அம்பாளுக்கு சமி சீனாம்பிகை என்று பெயர். நடராஜரின் நடனத்திற்கு ஈடுகொடுத்து, காளி ஆடியபோது ஒரு பெண்ணால் இப்படியும் ஆட முடியுமா? என இந்த அம்பாள் ஆச்சரியமடைந்தாள். இதனால், இவளுக்கு சீனாம்பிகை என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. சீனம் என்றால் ஆச்சரியம். இவள் இடது கை நடுவிரலை மடக்கி, கன்னத்தில் கை வைக்கப்போகும் நிலையில், ஆச்சரியப்படும் பாவனையுடன் முகத்தை வைத்திருக்கிறாள். இந்த சிலை அமைப்பு காண்போரை ஆச்சரியப்பட வைக்கும்.

அம்பிகையும் அவருக்குள்ளே!:நடராஜரின் திருநடனத்தை சிவகாமி என்ற பெயர் தாங்கி அம்பிகை கண்டு களிப்பதைக் காணலாம். ஆனால், சிதம்பரத்தில் நடராஜர் சிவசக்தியின் அம்சமாக இருப்பதாக ஐதீகம். அதாவது ஆண்பாதி, பெண்பாதியான அர்த்தநாரீஸ்வரரின் தன்மையுடன் திகழ்கிறார். வலப்பாகம் சிவமும், இடப் பாகம் சக்தியும் வீற்றிருக்கின்றனர். அதனால், சிவகாமி இல்லாமல் நடராஜரை வழிபட்டாலே இருவரையும் வழிபட்ட பலன் உண்டாகும்.



ஆலங்காட்டு ரகசியம்:

திருவள்ளூர் மாவட்டம் திருவாலங்காட்டில், நடராஜரின் பஞ்சசபைகளில் ஒன்றான ரத்தினசபை உள்ளது. காரைக்காலம்மையார் சிவனைத் தரிசிக்க கயிலாயத்திற்கு தலைகீழாக நடந்து சென்றபோது சிவன் அவரை அம்மா! என்றழைத்து, என்ன வரம் வேண்டும்? எனக்கேட்டார். அவர் பிறவாமை வேண்டும். பிறந்தாலும் உன் நாட்டிய தரிசனம் காணும் பாக்கியம் வேண்டும்! என்றார். சிவன் அந்த வரத்தை அருளவே, ஆலங்காடு வந்த அம்மையார் மூத்த திருப்பதிகம் பாடினார். இவ்வேளையில் மன்னன் ஒருவனின் கனவில் தோன்றிய சிவன், தனக்கு பின்புறம் காரைக்கால் அம்மையாருக்கு சன்னதி எழுப்பும்படி கூறினார். அதன்படி மன்னன், நடராஜருக்கு பின்புறம் சன்னதி எழுப்பினான். இதில் காரைக்காலம்மையார் ஐக்கியமானார். இவர் சிவனின் தாண்டவத்தை தரிசித்துக் கொண்டிருப்பதாக ஐதீகம். இதை ஆலங்காட்டு ரகசியம் என்கின்றனர்.


ஆட்டம் எத்தனை ஆட்டம்:

நடனக்கலைக்கு நாயகனாக திகழ்பவர் சிவன். அதனால், அப்பெருமானை நடேசன் என்று போற்றுகிறோம். இவர் 108 நடனங்களை ஆடியிருக்கிறார். இதில் அவர் மட்டும் தனித்து ஆடியவை 48. தேவியோடு சேர்ந்து ஆடியவை 36. திருமாலுடன் ஆடியது 9. முருகப்பெருமானுடன் ஆடியது 3. தேவர்களுக்காக ஆடியது 12 ஆகும். சிதம்பரத்தில் இவர் ஆடும் ஆனந்த தாண்டவத்தை தரிசிப்பவர்கள் முக்திநிலையை அடைவர். இதனைபார்க்க முக்தி தரும் தில்லை என்று கூறுவர். நம் ஆன்மாவை, சிவகாமியாக எண்ணி, நடராஜப் பெருமானின் நடனத்தை காணவேண்டும் என்பது ஐதீகம்.

I would like to give a verse from “Natarajar pattu”,  (10 verses of Nataraja) 

தாயா ரிருந்தென்ன தந்தையு மிருந்தென்ன
தன்பிறவியுறவு கோடி,
தனமலை குவித்தென்ன, கனபெய, ரெடுத்
தென்ன, தாரணியையாண்டு மென்ன,
சேயர்களிருந் தென்ன குருவா யிருந்தென்ன
சீடர்களிருந்து மென்ன,
சித்துபல கற்றென்ன, நித்தமும் விரதங்கள்
செய்தென்ன நதிகளெல்லாம்,
ஓயாது மூழ்கினும் என்னபலன் எமனோலை
ஒன்றைக் கண்டு தடுக்க,
உதவுமோ இதுவெலாம் சந்தையுற வென்று
தான் உன்னிருபாதம் பிடித்தேன்,
யார்மீது வுன்மன மிருந்தாலு முன்கடைக்,கண்
பார்வை யதுபோதுமே,
ஈசனே சிவகாமி நேசனே யெனையீன்ற
தில்லைவாழ் நடராசனே. 9

Simple meaning.  We are blessed being born in Tamil Nadu and also knowing about Chidambaram and its importance today.