ராவுத்தன் – முருகச் சிந்தை

 

கந்த ஷஷ்டி ....கொஞ்சம் முருகன்

கந்தர் அலங்காரத்தில் ஒரு செய்யுளில் அருணகிரியார் கந்தனை “ராவுத்தன்” என்கிறார்.  அட.. இது இன்னடா இது  முருகனுக்கு வந்த சோதனை ?  முருகன் என்ன இந்துவா, முஸ்லீமா ?

ராவுத்தன் என்றால் முஸ்லீம் தானே ?  ஏற்கெனவே இவ்விடத்தில அமாவாசை ஜபம்,  ஏகாதசி முழு விரத ஜபம்.  தேர் வலம் என்று போய்க் கொண்டிருக்கிறது......இதுல இது வேறயா ....

....”வெற்பை இடிக்கும் கலாபத் தனி மயில் ஏறும் ராவுத்தனே...... என்று அந்த ஸ்லோகம் முடிகிறது

இந்த செய்யுளின் ஆரம்பம் “படிக்கும் திருப்புகழ், போற்றுவன், கூற்றவன். ....என்று ஆரம்பிக்கிறது.  அதாவது திருப்புகழ் படிக்க படிக்க, நம் முன்னே இது போல பல கேள்விகள் விரியும்.  அதக்கு விடை எங்கோ கிடைக்கும்

எனக்கும் விடை கிடைத்தது.  திருவல்லிக்கேணி,  ஒரு முஸ்லீம் பாய் நடத்தும் பழைய புஸ்தக கடையை  நோண்டிய  போது கிடைத்த விடை இது.  கந்தர்  அலங்காரம் பற்றி வாரியார் எழுதிய அருமையான புத்தகம்

குறிப்பு:  இப்போது யாராவது பழைய புத்தகக் கடைக்கு  போகவேண்டும் என்று திருவல்லிக்கேணி போனால், ரோடில் ஒரு கடையும் கிடையாது. தனியாக பீச் அருகே இவர்களுக்கு என்று இடம் இதுக்கி இருக்கிறார்கள்....

விஷயத்திற்கு வருவோம்:

ராவுத்தன் என்றால் குதிரை விற்பவன் என்று பொருளும் உண்டு .  முருகன் எங்கப்பா குதிரை விற்றான் ?

திருப்பி கொஞ்சம் உள்ளே போவோம் ?  மாணிக்க வாசகருக்காக சிவன் நரிகளை, பரிகளாக (குதிரைகளாக) மாற்றி பாண்டிய மன்னனிடம் விற்றார்.  இந்தக் கதை பரவலாக எல்லோருக்கும் தெரியும்.

அந்த சிவ ராவுத்தருக்கு பிறந்தவர் தானே, இந்த முருக ராவுத்தர்.... அத்தனால் தான் அருணகிர் ராவுத்தர் என்கிறார்.  இந்த  ராவுத்தர் ஜூனியர் என்று வேண்டுமானால் சொல்லலாம்.

தலை எழுத்தை அழிக்க முடியுமா ?

நம் வாழ்க்கையில் உள்ள “விடை காணாத ஒரே கேள்வி” இதுதான். பிராரப்தம் என்கிறோம்.  வந்த வழி  என்கிறோம்.  ஊழ் வினை. சகட்டு மேனிக்கு தமிழில் வார்த்தைகள் இருக்கிறது.

அது சரி... தீர்வு ?

வாருங்கள் கந்தர் அல ங்காரத்த்தில் முருகன், அருணகிரி மூலமாக சொல்கிறார்.

“அவன் கால் பட்டு அழிந்தது இங்கு என் தலை மேல் அயன் கையெழுத்தே”

ஆரம்ப வரிகள் “சேல் பட்டு அழிந்தது..........

அருணகிரி சொல்கிறார்  “மீன்கள் துள்ளி விளையாடியதில் அழிந்தது திருசெந்தூரில் உள்ள வயல்கள்.  (தண்ணீர் நிரம்பி, வயலை அழித்துவிட்டன).  தேன் வழிகின்ற கடம்பப் பூ மாலை பட்டு, பெண்களின் மனம் அழிந்தது.  “ஐயோ இவ்வளவு அழகா” என்ற ஏக்கம். வேலினால் அழிந்தது காவலை உடைய சூர பத்மனின் கோட்டையும், மலையும்.

கடைசியில் இப்படி முடிக்கிறார்

அந்த முருகனின் பாதம் பாட்டு அழிந்தது என் தலைஎழுத்து....

 

யாரோடு எது போகும் ?

 

ஔவையின் அற்புதமான பொன்மொழிகளில் ஒன்று. நம் தமிழில் தான் இது போல தெளிவான கருத்துக்கள் மண்டி கிடக்கிறது.  ஒரு குறள், ஒரு அவ்வை, நீதி நெறிகள் இப்படிப் பல

6 வகையான செயல்களை எடுத்துக் காட்டுகிறாள்

தாயோடு அறு சுவை போகும்

தந்தையோடு கல்வி போகும்

சேயோடு தான் பெற்ற கல்வி போகும்

ஆய வாழ்வு உறவினர்களுடன் போகும்

உடன்பிறப்பால் தோள் வலி போகும்

பொற்றாலி யோடு அவையும் போகும்

எத்தனை முறை தன மனைவியோ மற்றவர்களோ சமைத்துப் போட்டாலும், “என் அம்மா சமைப்பது போல் ஆகாது” என்று சொன்னால் மனைவி மார்கள் கோபித்துக் கொள்ளக் கூடாது.  தாய்ப் பாலில் இருந்து ஆரம்பித்து, அம்மா சாப்பாடு சாப்பிட்டு, உப்போ, உரைப்போ, அம்மா தலையை வருடிக்கொண்டோ, நிலாவை காண்பித்தோ உண்ட உணவு எப்படி மறக்கும் ?  இப்போது வெளியில் இருந்து சாப்பாடு வருவதால், மாணவி சாப்பாடு கூட மறந்து போயிருக்கும்.   சிலருக்குத்தான் மனைவியில் நல்ல சாப்பாடு கிடைக்கும்......

தந்தையோடு கல்வி போகும் என்றால்... அப்பா தான் ஸ்கூல் பீஸ் கட்டுகிறார். அதனால் கல்வி போகுமா ?  அப்பா படிப்பறிவில்லாமல் இருந்தால், கூட சொல்லலாம்.  சில குழந்தைகள் அப்பா இல்லாவிட்டால் சீக்கிரம் வேலைக்குப் போக வேண்டி இருக்கும். அதனால் கூட இருக்கலாம். அப்பா பரம் ஏழையாக இருப்பார். பீஸ் கூட கட்ட முடியாமல். அதனால் கூட நல்ல கல்வி போகலாம்.

ஔவையார் சொன்னது, கல்லூரி/பள்ளி படிப்பு இல்லை

இதற்க்கு மேலாக ஒன்று இருக்கிறது. அனுபவப் படிப்பு. தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம்...அனுபவம் தான் மந்திரம்.  தந்தை தான் கற்ற நல்ல அனுபிவங்களை வளர்த்து, கெட்ட அனுபவங்களை விலக்கி, அதன் தீமைகளை எடுத்துச் சொல்லி குழந்தைகளை வளர்ப்பான்.

அதனால் தான் தந்தை இல்லாவிட்டால், (அனுபவ) கல்வி போய் விடும்

பிள்ளைகள் இல்லாத வாழ்கை, - எவ்வளவு செல்வம் இருந்து என்ன பயன் ?

ஆய வாழ்வு என்றால் பெரிய வாழ்வு. ஒரு நாள் கிழமை என்றால் வீட்டில் ஜெ ஜே என்று கும்பல். கல்யாணம் என்றால் தாய் மாமன் பஞ்சாயத்து. யார் யாரோ வருவார்கள். உறவுகள் சந்தோஷத்துடன் தங்கள் வாழ்க்கை அனுபவங்களை பரிமாறிக்கொள்வார்கள்

உடன் பிறப்பால் தோள் வலி – அருமையான கருத்து. என் குடும்பத்தில் பார்த்து இருக்கிறேன். என் அம்மா வழியில் 5 சகோதரிகள் 1 சகோதரன். பெரியம்மா வுக்கு  5 சகோதரிகள் 1 சகோதரன். எவ்வளவு சந்தோஷங்கள், துக்கங்கள் பரிமாரிக்கொள்ளப்பட்டு பார்க்கவே பொறாமை படும்படியாக இருக்கும் இப்படி ஒரு குடும்பம் இருந்தால், தோள் வலி எப்படி வரும்.

கடைசியில். மனைவி. பொன்+தாலி = பொற்றாலி......தாலியோடு வரும் மனைவி போனால் எல்லாம் போச்சு.... இதை விளக்கிச் சொன்னாள், கண்ணீரில் தான் முடியும்

எவ்வளவோ மனைவியை இழந்த ஆடவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். ஒருவர் கூட சந்தோஷமாக இருந்து நான் பார்க்கவில்லை. ஒரு காப்பி கூட கிடைக்காமல் விட்டத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்....ஆத்மா. வெளியில் சொல்ல முடியாத உறவின் எண்ணங்கள். வலிகள்..  சில பேர்களின் வாழ்க்கையில் தான்,  பெண்ணோ, பிள்ளையோ அரவணைத்து ஒரு ராஜ வாழ்க்கை "ராஜா வாழ்க்கை" இல்லை என்றால் கூட, ஒரு சுகமான வாழ்க்கை கிடைக்கிறது

ஔவையின் “பொதிந்த பொருள் அறிதல் அறிவாந்தவர் வழி” என்ற சொல்படி சொன்ன வாக்கியங்கள் இது.  திருமணமே செய்து கொள்ளாமல், சிறிய வயதிலேயே பிள்ளையார் செல்லமாக மாறிய  “இந்தக் கிழவி” க்கு எங்கே இருந்து இந்த “அனுபவ வார்த்தைகள்: வந்தது என்பது தான் ஆச்சர்யம் ?

 

.

 

 

 

 

 

 

திருவனந்தபுரத்தில் வரஹூர் (தி.வ)

 

30^th October and 31^st October 2026- இந்த இரண்டு நாள், வரஹூர் பாகவதர்கள் திருவனந்தபுரத்திற்குச் சென்று முழு தரங்க கீதங்கள் பாடினோம்.

தரங்கம் என்பது ஸத்குரு நாராயண தீர்த்தர், கிருஷ்ண ஜனனம் முதல், ருக்மிணி கல்யாணம் வரை, பாடலாக, சம்ஸ்கிருதத்தில் எழுதிய ஒரு காவியம். இவர் திருவையாறு அருகில் இருக்கும் வரஹூர் க்ஷேத்ரத்தில் பாடினார்.

பகுதி ஒன்று

குரு மூலமாகத்தான் இறைவனைக் காண முடியும். உணரவாவது முடியும்   இது காலம் காலமாக பேசப்படும் ஒரு வசனம்.  எங்கள் குழுவுக்கு இதுதான் நடந்தது.

குழு வை விளக்கி விடுகிறேன்.... எங்கள் வரஹூர் ஸ்தல பாகவதர் ஸ்ரீ. பிரசன்னா, ஹாலாஸ்ய பாகவதர்கள் ஸ்ரீ. ரவி ஸ்ரீ. ஸ்ரீதர், நான் என் தம்பி வரஹூர் விஜயகுமார் பாகவதர்.

ஒரு மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு,  பிரம்மஸ்ரீ சேங்காலிபுரம் சுப்பிரமணிய தீட்சிதர் மறைவுக்கு ஸ்ரத்தாஞ்சலி யாக, ஒரு மூன்று மணி நேரத்திற்கு தரங்கம் பாடுவதற்கு, அவர் புத்திரன் ஸ்ரீ. ராம் பிரசாத் கேட்டுக்கொள்ள, குரோம்பேட் டில் உள்ள அவர் வீட்டில் சென்று நாங்கள் பாடினோம்.

ஸ்ரீ.ஸுப்ரமணிய தீட்சிதர் எங்கள் பரம குரு. என்னுடைய ஆன்மீக வாழ்க்கையை மேம்படுத்திய பலரில் அவர் ஒருவர்

பாடி முடிந்தவுடன், அங்கு வந்திருந்த ஸ்ரீ. ரமேஷ் என்ற ஒருவர், “நான் திருவனந்தபுரத்தில் இருந்து வருகிறேன். எங்கள் ஊரில் வந்து பாட முடியுமா ?” என்று கேட்டார்.  அவர் தோற்றத்தில், மிகவும் சாதாரணமாக, எளிமையானவராக, இருந்தார்.  நாங்கள் வழக்கம் போல் “அதற்கென்ன, பாடறோம்” என்று சொல்லி விட்டோம். சத்தியமாக அவர் எங்களை நினைவு படுத்தி கூப்பிடுவார் என்று நினைக்கவில்லை.

கூப்பிட்டார்...... இது முதல் ஆச்சர்யம். !!

நாங்கள் எல்லாம் டிக்கெட் வாங்கி, ரயிலில் கிளம்பி சென்றோம். திருவந்தபுரத்திற்க்கு நான் போனதே கிடையாது.  குருவாயூருக்கும், சபரிமலைக்கும் போன எனக்குத திரு...ரம் போகவேண்டும் என்று தோன்றவில்லை. 

அங்கு எங்கு பாடப்போகிறோம். என்ன சாப்பாடு, புது ஊர். புது பாஷை. ஏதோ யாரோ ஒருவர் சொன்னோம் என்று கிளம்பிவிட்டோமே, என்னடா இது ? என்று மனதுக்குள் இருந்தாலும், எங்களையும் மதித்து தரங்கம் பாடச் சொல்கிறாரே என்ற ஒரு மரியாத்தைக்குச் சென்றோம்.சாதாரணமாக,

இதே போல் விழாவில், அவரே டிக்கெட் புக் பண்ணிவிடுவார், வண்டி அனுப்புவார், ரூம் புக் பண்ணி, சூடா குளிக்க வெந்நீர், வேளா வேளைக்கு, காபி, டிபன் – எல்லாம் ஒழுங்காக இருக்குமா என்று பார்த்துக் கிளம்பும் இந்த “பாகவத சம்பிரதாயத்தில்” – எனக்குமே ஒன்றுமே தெரியாது. டிக்கெட் நானே புக் பண்ணிக்கொண்டேன்.....(டோம்)

ஆனால் எனக்கு ஒரு ஆசை இருந்தது பத்மநாப சுவாமியை பார்க்க வேண்டும். என் மாமி வேறு, இந்த ஆசையைத் தூண்டி விட்டாள். மேலும்.என் அப்பா அடிக்கடி பத்மநாப சுவாமி கோவிலும், அதை நிர்வகித்து வரும் மகாராஜா குடும்பமும், கட்டுப்பாடுகளும் மற்ற பல விஷயங்களை பற்றி சொல்லுவார்.  மேலும், சுவாதி திருநாள் க்ருதிகளைப் பற்றி சொல்லும்போது “ஒரு ராஜா (சுவாதி திருநாள் மகராஜா) சந்கீதத்துக்காக, ஒரு தேசத்தையே அர்ப்பணித்தான், ராஜா இத்தனை கிருதிகளை எழுதி, அந்த சுவாமிக்கு அர்பணிக்க, பின் வந்த செம்மங்குடி ஸ்ரீனிவாச அய்யர் போன்ற பல சங்கீத வித்தகர்கள் அதற்க்கு “நொடேஷன்” எழுத......இன்றும் அந்தப் பாடல்களை பாடும்போது எனக்கு இந்தக் காட்சிகள் கண் முன்னே விரியும்,

பாவயாமி ரகுராமம் என்ற ராக மாலிகை – முழு ராமாயணத்தை, அழகாக பாடல் வரிகளில் = இது ஒன்று போதும் சுவாதி திருநாள் பெருமையைச் சொல்ல....

இதில் என்ன காமெடி என்றால், என் வீட்டில் இருந்து 10 நிமிடம் இருக்கும் அடையார் அனந்த பத்மநாபஸ்வாமி கொவிலுக்கு எப்போதாவது போவேன். சமீபத்தில் போனதே கிடையாது. இரண்டு கோவில்களும் ஒரே மாதிரி சயன கோலத்தில் மூலவர். நான் எங்கோ இருக்கும் அனந்த பத்மனாபஸ்வாமி யை பார்க்க நினைத்தேன். (நான்தான் உண்மையான க்ஷேத்ர பாபி.)

பகுதி இரண்டு

நான் இரயில் நிலையம் இறங்கினேன். அங்கிருந்து ஒரு 10 நிமிடம் நாங்கள் தங்கும் இடம். தங்கும் இடத்திற்கு அடுத்த வீடு, நாங்கள் பாடும் இடம். 10 வீடு தள்ளி சாப்பிடும், ரமேஷ் வசிக்கும் இடம்.

அந்த வீதியே எங்கள் வரஹூர் கிராமம் போல் நிறைய ஓடு வீடுகள். வாசலில் பல வீடுகளில் கோலம். மலையாள தமிழ்..

ஸ்ரீ. ரமேஷ் (முன்னமே சொன்ன) என்பவர் எங்களுக்கு எல்லா வசதிகளையும் அழகாக செய்து கொடுத்தார்.  நாங்கள் பாடிய இடம் ரமேஷ் அவர்கள் தங்கை இருந்த இடம். தங்கையின் கணவர் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் பத்திரிகையில் பெரிய பொறுப்பில் இருக்கிறார். இரண்டு குழந்தைகள்.

நாங்கள் தங்கிய இடம் பற்றிச் சொல்கிறேன்

ப்ரம்ஹஸ்ரீ குருஸவாமி சாஸ்த்ரிகள் என்பவர் தரங்கம் முழுவதும் அர்த்தம் போட்டு, தரங்க சம்ஸ்க்ருத பதங்களை சரி பார்த்து, இன்று நாங்கள் வைத்துக் கொண்டிருக்கும் “கிருஷ்ண லீலா தரங்கிணி” என்ற புஸ்தகம் அவர் போட்டது. நாங்கள் பாடும் பாடல் அவர் போட்ட பிச்சை என்று கூட சொல்லலாம். 

சாஸ்த்ரிகள் அவர்கள் திருவனந்தபுரத்தில், சம்ஸ்கருத காலேஜ் ல் முனைவராக 4-5 வருடம் இருந்திருக்கிறார்.  அப்போது அங்கே தங்கி இருக்கிறார்.

பின்பு தான் தெரிந்தது.  நாங்கள் தங்கி இருந்த வீடு, பிரஹ்மஸ்ரீ குருசுவாமி சாஸ்த்ரிகள் தங்கிய வீடு என்பது

இது இரண்டாவது ஆச்சர்யம்

நாங்கள் காலையில் ரமேஷ் வீட்டிற்கு சென்றபோது, அவர் மனைவி முன் ஹாலில் படுத்துக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு இரண்டு நாள் முன்பு “சோடியம் குறைவு காரணமாக, மூளை தாக்கம் ஏற்பட்டு ஒரு சிறிய ஆபரேஷன் செய்திருக்கிறது.” என்றார். எங்களுக்கு மனசுக்கு ஸ்ரமமாக இருந்தது.

முன்னே பின்னே தரங்கம் என்ன என்று தெரியாமல், ஒரு தடவை கேட்டவுடன், தன ஊரில் வைத்துக் கொள்ள நினைத்து, எல்லா வசதிகளும் ஏற்படுத்திய அவர்கள் வீட்டில் இப்படி ஒரு சோகமா என்று மிகவும் வருந்தி பெருமாளிடம் பிரார்த்தனை செய்து எங்கள் பஜனையை ஆரம்பித்து விட்டோம்.

அருமையான டிபன், சாப்பாடு, காபி, டீ வேளா வேளைக்கு- அருமையான உபசரிப்பு – சொல்லியே ஆக வேண்டும்

அடுத்த நாள் காலை ரமேஷ் வீட்டிற்கு, ப்ரேக் பாஸ்ட் சாப்பிடச்செல்லும் போது அந்த மாமியைக் காணோம். “எங்களுக்கு பயம் வந்து விட்டது” திருப்பி ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்து இருக்கிறார்களோ” என்று

பார்த்தால் ஜம் என்று புடவை கட்டிக்கொண்டு “வாங்கோ” என்று அந்த மாமி வர வேற்றாள். மதியம் சாப்பாடு, எல்லாம் எடுத்துக் கொடுத்து பரிமாறுவதற்கு உதவி செய்தாள்

இது ஆச்சர்யம் மூன்று

பத்மநாப சுவாமி போவதற்கு அவரிடம் அனுமதி கேட்டோம். ஒன்று அரை நாளில் எல்லா தரங்கங்களும் பாட வேண்டும். கோவிலுக்கும் போக வேண்டும். அங்கு என்ன கூட்டமோ. என்ன விதி முறைகளோ என்று முழித்துக் கொண்டிருந்தோம்.

ரமேஷ் சொன்னார். கவலையே பாடாதீர்கள். நான் அழைத்துச் செல்கிறேன் என்றார். பின்புதான் தெரிந்தது. அவர் திருவனத்தபுரம் சமஸ்தான ராணியில் Personal Assistant என்று தெரிந்தது. ராணி கோவிலுக்கு வரும்போது, எல்லா கூட்டத்தையும் நிறுத்திவிட்டு,  ராணியுடன் நாலே பேர் அனுமதிக்கப் படுவார்கள். சுவாமியுடன் ஒரு 15  நிமிடம் நின்றுவிட்டு, பிறகு அவரை கார் வரை கொண்டு விட வேண்டும்.  அந்த நால்வரில் இவர் ஒருவர்.  - இவர் கோவிலுக்குப் போகும்போது அங்கு வேவலை செய்யும் எடு பிடிகளில் இருந்து சுவாமியுடன் இருக்கும் அர்ச்சகர்கள் வரை இவருக்குக் கொடுத்த மரியாதை.  அடாடா.....

நாங்கள் கோவிலுக்கு சென்றோம். திருப்பதி போல எங்கோ வரிசை நிற்க, ஏதோ ராஜ பாட்டை போல,நேரே சுவாமியிடம் கொண்டு நிறுத்தி, நிதானமான ஸ்வாமி தரிசனம்.  என்ன சொல்ல

எனக்குக் கண்ணில் கண்ணீர். இப்படி ஒரு அனுபவமா. ???

எது ஆச்சர்யம் நான்கு.

அது மட்டும் இல்லை. ஒரு தடவை பார்ப்பேனா என்று நினைத்த என்னை இரண்டு நாளும் அருகே இருந்து பார்க்க வைத்தார் – எங்கள் பெருமாள். இதை என்னவென்று சொல்வது ??

இரவில் 12 மணிக்கு இரயில் வந்து நிற்க, காரில் வந்து எங்களை அழைத்துக் கொண்டு போனார்.  உடனே இரவு சூடாக காபி பால். உபசரிப்பு.  வீடு பக்கத்திலேயே,  இருந்தாலும் வந்தார்.

ஒரு மஹாராணியின் உதவியாளர் ஆக ஒரு 30 வருடம் இருக்கிறார் என்றால், நானாக இருந்தால் ஒரு 2 BHK வீடு கட்டி குடியிருப்பேன். ஆனால் ரமேஷ் சாதாரணமான ஓடு வேய்ந்த வீட்டில் இன்னும் குடி இருக்கிறார். எந்த வித பற்றும் இல்லாமல் எல்லாம் அந்த பத்மனாபஸ்வாமி தான் என்று சாதாரணமாக...... என்ன சொல்ல  ??

இது ஆச்சர்யம் ஐந்து

அவர் தரிசனம் முடிந்து, ஒரு குருநாதர் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். ஸ்ரீ. ராமகிருஷ்ண ஷர்மா என்று நினைக்கிறேன். அவர் வீட்டிற்கு சஞ்சீவி பாகவதர் முதல், ப்ரேமி அண்ணா, ஸ்ரீ ஜெய கிருஷ்ண தீட்சிதர் வரை பலர் விஜயம் செய்திருக்கிறார்கள்.  அவர் வீட்டில் அருமையான் சுவாமி அலமாரி.  தினம் பகவத் கீதை, ஸ்ரீமத் பாகவத பாராயணம், விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம், அஷ்டபதி பஜனை.  தினமும்.

அவர்கள் எங்களைப் பார்த்து, வேஷ்டி வைத்துக் கொடுத்து நமஸ்காரம் செய்தார்கள் நாங்க அரண்டு போனோம்.. என்ன உபசரிப்பு. ?

இது ஆச்சர்யம் ஆறு

எங்கள் பிரசன்னா பாகவதர்க்கு ரயில் டிக்கெட் confirm ஆகாமல், பஸ் ல் புக் பண்ண பிறகு டிக்கெட் confirm ஆனது ஆச்சர்யமே இல்லை.

எங்கள் ரயில் பிரயாணம் ஒரு தடை இல்லாமல், வண்டி லேட், மழை, சாப்பாடு போன்ற ஒரு பிரச்னை இல்லாமல் ஒரு கனவு போல நடந்த விழா இது

இரண்டு நாளில் வெய்யில் கொளுத்த இரண்டாவது நாள் ருக்மிணி கல்யாணம் முடிந்து நாங்கள் இரவு ஒரு 6 மணிக்குக் கிளம்பும்போது நல்ல மழை. பத்மநாப ஸ்வாமி எங்களை அங்கீக்ரித்ததற்கு அடையாளமாய்.

நாங்கள் பஜனை செய்த வீட்டில் உள்ளவர்கள் உருக்கமாக ஒரு மெசேஜ் போட்டு இருந்தார்கள்.  நங்கள் நெகிழ்ந்து போனோம்.  இன்று கூட எனக்கு தீபாவளி வாழ்த்துக்கள் அனுப்பி இருக்கிறார்.

இப்படி ஒரு அனுபவம் என் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்டது இல்லை. நாங்கள் ஒரு தேர்ந்த பாடகர்களோ/பாகவதர்களோ இல்லை.  எங்கள் பெருமாள் மீது எங்களுக்கு மிகுந்த பிரேம பக்தி. அவ்வளவுதான்.

முடிவுரை:  தரங்கத்தில்,  அக்ரூரர் பாடுவதாக "திருஷ்யாமி கோகுல நிலையம்  என்ற ஒரு பாடலில்.  ''சம்பக நாஸம் அருண அரவிந்த லோசனம்" என்று ஒரு வரி வரும்.   செண்பகப் பூ போல  மூக்கு" என்று அர்த்தம்.  எனக்கு "செண்பகப் பூ மூக்கு எப்படி இருக்கும் என்று ரொம்ப நாளா ஒரு சந்தேஹம்.  வரஹூர்  மூலவர் மூக்கு பார்க்க முடியாது.  உற்சவர் மூக்கு  ரொம்ப சின்னது.

இங்கு வந்து  அனந்த பத்ம நாப சுவாமியைப் பார்க்கும்போது புரிந்து கொண்டேன்.  அந்த "மூலவரின் சிறு விளக்குகள் நடுவே இருக்கும் இருட்டிலும் அவருடைய நாசி தீர்க்கமாகத் தெரிந்தாது.  மூக்கு நுனி வரை பார்க்க முடிந்தது.  நல்ல பெரிய நாசி.........  எல்லா கேள்விக்கு விடை உண்டு. 

 

வேத பாஷ்ய ரத்னம், மகாமஹோபாத்யாய முல்லைவாசல் ப்ரம்ஹஸ்ரீ டாக்டர் ஆர். கிருஷ்ணமூர்த்தி சாஸ்திரிகள்....

 

மகாமஹோபாத்யாய முல்லைவாசல் ப்ரஹமஸ்ரீ ஆர். கிருஷ்ணமூர்த்தி சாஸ்த்ரிகள், அவர்கள் செப்டம்பர் 27, 2026  அன்று பிற்பகல் 1.30 மணியளவில் சிவ பதம் அடைந்தார்.

காஞ்சீபுரத்தில் நான்கு பெரியவாளுடன் சம்பந்தப்பட்டு, கடைசியில் பால பெரியவாளின் “சாதூர் மாஸ்ய வ்ரதம்” முடிந்து விஷ்வ ரூப தரிசனம் பார்த்துவிட்டு, வீட்டிற்கு வந்து, மாளய தர்ப்பணம் முடித்து, மரணம்.

அனாயேசேன மரணம் என்பது இதுதானோ ?

அவரின் ஸ்ரத்தாஞ்சலி சென்ற வாரம் 1.10.2026 அன்று ஆழ்வார்பேட்டையில் உள்ள, “ஆஸ்திக சமாஜத்தில்” நடந்தது. பிரம்மஸ்ரீ கிருஷ்ண கனபாடிகள் (வைதீகஸ்ரீ). பிரம்மஸ்ரீ மணி திராவிட் அவர்கள், ஸ்ரீ. ராம சுப்பு அண்ணா,  ஸ்ரீ. துக்ளக் குருமூர்த்தி, ஸ்ரீ. காமகோடி மற்றும் பல ஜாம்பவான்கள் கலந்து கொண்ட அருமையான நிகழ்ச்சி. அவரிடம் பாடம் படித்த பல “பிரம்மஸ்ரீ” க்கள் ஒவ்வொருவரும் கண்ணீருடன் பேச, ஒரு நெகிழ்ச்சியான தருணமாக அமைந்தது

அன்று, வர முடியாத பலர் கொடுத்த  “இரங்கல் செய்திகளை” ஒரு மலராகக் (book)  கொடுத்தார்கள். அதில் சில பகுதிகளையும், நான் ஸ்ரத்தாஞ்சலியில் கேட்ட சில நிகழ்வுகளை கீழே தருகிறேன்.

நான் இவரைப் பற்றி எழுவதற்கு முன் நிறைய யோசித்தேன். எனக்கு ஒரு யோக்யதையும் இல்லை. அவருடன் பழகினதும் இல்லை. இரண்டு- மூன்று முறை பார்த்து இருக்கிறேன். கொஞ்சம் பேசி இருக்கிறேன். என்ன எழுதுவது ? 

இதற்க்கு முன்பு சேங்காலிபுரம் பிரம்மஸ்ரீ சுப்பிரமணிய தீக்ஷிதர் அவர்களைப் பற்றி எழுதி இருக்கிறேன்.  ஏனெனில் நான் அவருடன் பழகி இருக்கிறேன். அவருடைய உபன்யாசங்கள் நிறைய கேட்டிருக்கிறேன். என் குடும்பத்தில் என் அம்மாவுக்கு சகோதரர் முறை. அவர் குடும்பமும் எனக்குப் பரிச்சயம்...

இதில் எதுவுமே இல்லாத எனக்கு இவரைப் பற்றி என்ன எழுதுவது என்று யோசித்தபோது, என் சம்பந்தி மாமா “ஸ்ரத்தாஞ்சலி” நினைவுபடுத்த, அங்கு போன பிறகு, இவரைப் பற்றி நிச்சயம் எழுத வேண்டும் என்று நினைத்தேன். இதுவும் மஹா பெரியவாளின் கட்டளை என்று கருதி எழுதுகிறேன். 

The Enduring legacy of Sri. Mulla vasal Sastrigal with Traveloka  என்ற ஒரு கட்டுரையில் (மலர்) ல் இருந்து.  (தெரியாதவர்களுக்கு, தத்வலோகா என்பது Sringeri பீடத்தின் சார்பில் நடத்தப்படும் ஒரு தொண்டு நிறுவனம். ஆழ்வார்பேட்டையில் இருக்கிறது)

பர்த்ருஹரியின் நீதி ஷதகத்தில் (69) ஒரு ஸ்லோகம் உண்டு:

मनसि वचसि काये पुण्य पीयूषपूर्णा:

तिर्भुवनम् उपकारश्रेनिभि: प्रीणयन्तः

परगुणपरमाणून्  पर्वतीकृत्य नित्यं

निजहृदि विकसन्त: सन्ति संत: कियन्तः

How many noble souls whose minds, bodies and speeches are full of nectar of good actions and who have done good to the three worlds, who always find pleasure in elevating the lowly atoms of other virtues to a high pitch like that of a mountain and rejoice in their own hearts.

இது அவருக்குத்தான் பொருந்தும்.

 பல நூல் படித்து நீ அறியும் கல்வி – பொது

நலம் நினைத்து நீ வழங்கும் செல்வம்- பிறர்

உயர்வினிலே உனக்கிருக்கும் இன்பம் – இவை

அனைத்திலுமே இருப்பதுதான் தெய்வம்.

இது ஒரு சினிமா பாட்டு. ஆனால் பர்த்ருஹரி லெவெலுக்கு எழுதப்பட்ட பாட்டு ..

இதுவும்...

எனக்கும் அவருக்கும், முன்பே சொன்னபடி,  பெரிய பரிச்சயம் கிடையாது. சில தடவை வரகூர் உரியடி உற்சவம் வந்திருக்கிறார்.  கிருஷ்ண ஜனனம் உபன்யாசம் செய்திருக்கிறார். ஒரு முறை ஸ்கந்த சஷ்டி உத்சவத்திற்கு வந்திருந்தார் என் அம்மா சாப்பாடு போட்டிருக்கிறாள்.   

ஒவ்வொரு வருடமும், மந்தவெளி ஸ்ருங்கேரி மடத்தில் பஞ்சாங்கப் படனம் நடக்கும்.  அதற்கு அவர் வருவார். அழகாக விளக்கிச் சொல்லுவார்.  போன சித்திரை “பராபவ” வருஷத்திற்கு வந்திருந்தார். நமஸ்காரம் பண்ணினேன். 

கொஞ்சம் பேச நினைத்தேன். அவருக்கு உடம்பு முடியவில்லை. பல தடவை (பல பாட சாலைகளுக்காக) சம்ஸ்கிருத புஸ்தகங்கள் வாங்க அவர் வீட்டுக்குப் போகும்போது, மாமியை சந்தித்து இருக்கிறேன். மறக்காமல் குடிக்க மோர் தருவார்.  யார், எவர் என்று பார்க்காமல் உள்ளே வரச் சொல்லி உட்கார வைத்து, கொஞ்சமாவது பேசி அனுப்புவார். அங்கு எப்போதும் 10 குழந்தைகள் இங்கேயும் அங்கேயும் ஓடிக் கொண்டு இருப்பார்கள்.  வேத பாட சாலை போல இருக்கும்.

சம்ஸ்க்ருத காலேஜ் அருகில் இருக்கும் அவர் வீட்டில் எல்லா பீடாதிபதிகளும் விஜயம் செய்திருக்கிறார்கள். அவ்வளவு புண்யம் செய்த இடம். அவர் வீட்டில் வந்து, கொஞ்சம் மண்ணை எடுத்து நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டால் போதும். எல்லா காருண்ய மூர்த்திகளும், பிரம்மஸ்ரீ க்களும், வேதமும் நடந்த இந்த பாத தூளிக்கு இணை எது ?

வீடே அழகாக இருக்கும், தனி வீடு. உள்ளே நுழைந்தவுடன் நந்தவனம். இரு புறமும் பல கலரில் செம்பருத்தி, நந்த்யாவட்டை, துளசி மாடம், வில்வ மரம். அழகான திண்ணை. உள்ளே ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் மோர். மண் பானையில் குடிக்க தண்ணீர்.......

ஸ்ரீ. கிருஷ்ணமூர்த்தி சாஸ்த்ரிகள் எப்போது பேசும்போதும் கொஞ்சம் சம்ஸ்க்ருதம் பேசிவிட்டு பிறகு தமிழ் பேசுவார். (அதே பாணியை வைதீகஸ்ரீ கிருஷ்ண கனபாடிகள் தொடர்ந்து செய்கிறார்.)  எப்போது (படனம் போது) பேசினாலும், “நவக்ரஹங்கள் இந்த இந்த நட்சத்ரத்தில் வந்து படுத்தும், இந்த ராசியில் விலகும். என்றெல்லாம் பேசிவிட்டு, கடைசியில் “த்ரி கால ஸந்த்யாவந்தனம் ஒழுங்காக பண்ணுங்கோ, கொல்லை வழியா வரும் சனி, கிணத்துக்கு இந்தப் பக்கம் வராது. அப்படியே ஓடிப் போய் விடும்” என்பார்

எப்போது பேசினாலும் அதில் லேசாக ஒரு ஹாஸ்யம் இருக்கும். அது பெரிய கலை.

“எப்போது அவர் காஞ்சீபுரம் போனாலும், பெரியவாவை பார்த்தவுடன் பெரியவா முகத்தில் பெரிய புன்னகை வரும். இது எப்படி என்றால், ராமன், ஆஞ்சநேயஸ்வாமியை முதலில் பார்க்கும்போது, அவரை அறியாமலேயே முகத்தில் ஒரு புன்னகை வந்துவிட்டது.  என்னதான் “ஆத்மானம் மானுஷே மன்யே” என்று சொன்னாலும் ராமனாலேயே அந்த சந்தோஷத்தை கட்டுப் படுத்த முடியவில்லை”.... – ஒரு சிஷ்யர் சொன்னார். ..

 அவர் பால பெரியவாளைப் பற்றிச் சொல்லுமோது, “அவர்” பேரன்டா, (பெரியவாளின்) என்ன ஒரு வித்வத், கடாக்ஷ வீக்ஷிண்யம்,   ஞாபக ஷக்தி,  என்று கிலாகித்துப் பேசுவாராம். பால பெரியவாளிடம் அளவு கடந்த பக்தி.  

புதுப் பெரியவாளுடன் இவருக்கு இருந்த பக்தியை பற்றி மட்டும் நிறைய எழுதலாம்

காஞ்சி மஹா பெரியவாளைப் பற்றி பேசாத நாளே கிடையாது. கலியுக ப்ருஹ்ம ரிஷியாகவே வாழ்ந்தார்கள் என்று வைதீகஸ்ரீ, பிரமஸ்ரீ கிருஷ்ண கனபாடிகள் அவர்கள் கூறும்போது அவர் கண்கள் கலங்கின.

அவரின் பிரதம சிஷ்யர், - மாமியைப் பற்றிப் பேசும்போது “மாமி, பாரி முனை போன்ற பல இடங்களுக்கு, பஸ்ஸில் தான் போவார். அப்போது போகும்போது மறக்காமல் மஞ்சள் கிழங்கு எடுத்துக் கொண்டு போவார்கள். அங்கு பஸ்ஸில் இருக்கும் சுமங்கலிகளுக்கு ஆளாளுக்கு இரண்டு மஞ்சள் கிழங்காவது கொடுத்து ஆசீர்வாதம் செய்வார்கள். யாராவது பெண்கள் முடியை விரித்து போட்டுக்கொண்டு போனால், பதவிசாக சொல்லி முடிந்து கொள்ளச் சொல்வார்கள்”  என்றார்.

மாமாவும் மாமியும் தீவிரமான ராம பக்தர்கள்.  மாமா மாமியை “ராமா” என்று கூப்பிடுவார்கள். மாமி, மாமாவை “ராம் ராம்” என்றே கூப்பிட்டுக் கொள்வார்கள். எப்போதும் ஜே ஜே என்று அவர் வீட்டில் வேத குழந்தைகள்.  ஒரு நிமிடம் முகம் சுளித்து பேசவோ, செய்யவோ கிடையாது. எல்லோருக்கும் சாப்பாடு. ஸ்வீட். தடாலடி தான். Dr. காமகோடி அண்ணா பேசும்போது ‘என் வீட்டில் சாப்பிட்ட ஸ்வீட் டை விட, மாமியாத்தில் தான் நிறைய சாப்பிட்டிருக்கிறேன்” என்றார்

என் அம்மா சொல்லும்போது, மாமி முல்லைக்கொடி கிராமம். சப்தரிஷிகளின் (ஒருவரின்) புத்ரி என்பதும். இளமையிலேயே கிரந்தம், சம்ஸ்கருதம் இவைகளில் பரிபூர்ண தேர்ச்சி -என்று சொன்னார்கள்.

நான் முல்லைக்கொடி கிராமத்திற்குப் போயிருக்கிறேன். அங்கு இவர் க்ருஹத்த்தில் சுமார் 1000 சம்ஸ்கருத, கிரந்த, தமிழ் புத்தகங்கள் இருந்தன. அதில் போதாயன சூத்ரம் பிரயோக புத்தகம் ஒன்று எடுத்து வந்தேன்.

பெரியவா எப்போதும் புதிதாக ஏதாவது நிகழ்ச்சி என்றால் மாமியை தான் முதலில் சம்ஸ்க்ருதம் பேசச் சொல்வார்கள். சமீபத்தில்  பெரியவா பீ. எஸ் பள்ளியின் Golden Jubilee Celebration க்காக வந்திருந்தபோது, ஆரம்பமாக மாமி சம்ஸ்க்ருதத்தில் ஒரு 5 நிமிடம் பேசினார்.    

மஹாரண்யம் ஸ்ரீ ஸ்ரீ முரளிதர் குருஜி – எழுதும்போது

“எப்போதும் ஒருவரால் சிரித்த முகத்துடன் இருக்க முடியமா ? அப்படி ஒருவரைத் தெர்யுமா என்றால் தெரியும் என்பேன் அவர்தான் சாஸ்திர ரத்னாகர முல்லைவாசல் சாஸ்த்ரிகள் என்று

எனக்கு அவருடன் 35 வருடங்களாகப் பழக்கம். காலையில் எழுந்து அனுஷ்டானம் முடிந்து, பிரம்ம யக்ஞம் செய்து, அடுத்து வேத பாடம், வருபவர்களுக்கு வேத பாஷ்யம், அடுத்து பாஷ்ய பாடம், மாலையில்

பிரவசனம் இருக்கும். அவர் பகலில் படுத்துக் கொண்டார் என்பதே கிடையாது.

மூன்று மடங்களில் நடக்கும் சபைகளுக்குச் செல்வார். எல்லா மடாதிபதிகளுக்கும் சாஸ்த்ரிகள் மீது நல்ல மதிப்பு உண்டு. வித்யா கர்வம் துளி கூட கிடையாது. இன்று அவருடைய குமாரன் பேராசிரியர் ராம சுப்ரமண்யன் மகா மேதாவி. அவருடைய அறிவுக்காக உலகம் முழுவதும் போற்றப் படுபவர்.”

முடிக்கும்போது, நாம் சாஸ்திரிகளுக்கு தகன சம்ஸ்காரம் செய்யவில்லை. ஒரு வித்யா கோசத்திற்கு தகன சம்ஸ்காரம் செய்ததாக எனக்குத் தோன்றியது.

Dr.V. காமகோடி அவர்கள் சொல்லும்போது

 “என் தந்தை ஸ்ரீ. வீழிநாதன் அவர்களிடம் ஸ்ரீ. கிருஷ்ணமூர்த்தி சாஸ்த்ரிகள் Ph.D. செய்தார்.  அவர் வேத பவனம் என்னும் பாடசாலையை ஆரம்பித்து, ஏராளமான சிஷ்யர்களை உருவாக்கினார். மேலும் தர்க்க பாடம், காவ்ய பாடம் ஆகியவைகளையும் சொல்லிக் கொடுப்பார்.  எனது அப்பா காலமானபோது எனக்கு ஆறுதலாக இருந்தது, மறக்க முடியாது”

 ஸ்ரீ. அஹோபில மடத்தில் இருந்து, கைப்பட எழுதி இருந்த கடிதம் எனக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது.  அதில் “எனக்கு 45 வருட பழக்கம். மிகவும் சாந்தர். நான் திருப்பதியில் வாசிக்கும்போது Vice-Principal ஆக இருந்தார். த்ரிவேத பாஷ்ய பாடங்கள் சொல்லி கொடுத்து நிறைய வித்யார்த்திகளை உருவாக்கி இருக்கிறார். அவர் மறைவு வேத உலகத்திற்கு பெரிய இழப்பு” என்று ஜீயர் எழுதி இருந்தார்.

 

தொடரும் -.......

எனது பார்வையில் – த்ரிஷ்யம்- மூன்று....

 

இந்த “SequeL” என்று சொல்லக்கூடிய படங்கள் எனக்கு கொஞ்சம் ஒத்துக் கொள்வதில்லை. அதுவும் நம்மூர் படங்கள்.  உதாரணமாக.  பொன்னியின் செல்வன்... புத்தகம் படித்தவர்கள், கதையை ரசித்தவர்களுக்குத் தெரியும்.. இதில் பார்ட் இரண்டு வேறு.

அதே போலதான், இந்த துரந்தர், - ஒரு கசாப்பு கடைக்குள் நுழைந்த அனுபவம். வெட்டு குத்து,  இதில் பார்ட் இரண்டு வேறு.

இப்போது சர்தார் இரண்டு - என்ற கொடுமையான படம்....

ஆனால் இங்கிலீஷ் படங்கள் சில பார்ட் இரண்டு, ஒன்றைவிட மிகவும் அம்சமாக இருந்தது.  ஒன்று. The Terminator,  இரண்டாவது   Die Hard II,  முதல் பாகத்தில் பட்டையைக் கிளப்பிய   Raiders of the Lost Ark. அடுத்த பாகம் ஓகே வாக இருந்தாலும்.... இப்படி சில

ஆனால், த்ருஷ்யம் கொஞ்சம் ஒத்துக்கொள்ளும் படியாக இருந்தது. அதற்க்கு ஜீது ஜோசப் ன் கதைக் களமும், மோகன் லால் என்று ஒரு அசுர நடிகன் இருந்த்தால்.  மோகன் லால் பலமே அவர் கண்கள் தான். அது பல உணர்ச்சிகளை பேசும்.

த்ருஷ்யம் இரண்டு – பாக்கும்போது. முக்கியமாக, அந்த எலும்புக்க் கூடை மாற்றும் காட்சி வரும்போது எனக்குத் தெரியும். மூன்றாம் பாகம் வரும் என்று. ஏனெனில் எ.கூ யார் மாற்றினார்கள் என்று மார்ச்சுவரி யில் விசாரித்தால் தெரிந்து விடும் ... என்ற சிம்பிள் லாஜிக்...

அனால் ஹிந்தி யோ, தெலுங்கோ தமிழோ பார்க்கவில்லை. ஏனெனில், மோகன் லாலின் உணர்சிகளை யாரும், ஏன் கமல் முதற்கொண்டு காட்ட முடியாது. கதை அதேதான் என்பதால் சுவாரஸ்யம் கம்மி.

த்ருஷ்யம் 3 – மலையாளம் பார்த்த பிறகு தான் உணர்ந்தேன். எண்டா போனோம் என்று. இடைவேளைக்குப் பிறகு “சர சர” என்று சீன்ஸ் போனாலும். ஒரு பிடிப்பு இல்லாத கதையாக இருந்தது.  முக்கியமாக, மோகன் லால். தன் குடும்பத்தைக் காப்பதற்காக, தன் பெண்ணின் கையையே வெட்டுவது -  ரொம்ப சினிமாடிக் ஆக இருந்தது.  ஜீது சொதப்பிட்டரே என்று தோன்றியது.

த்ருஷ்யம் – 3 – hindi - அதே கதையை காப்பி அடிக்காமல், புதியதாக யோசித்து, வேறு ஒரு கதையில் பயணிக்கிறது என்று கேள்விப்பட்டபோது, “பரவா இல்லையே, ஹிந்திகாரன் கூட யோசிக்கிறானே !! என்று தோன்றியது.

அஜய் தேவகன் ஒரு பெரிய நடிகர் என்று ஒப்புக் கொள்ளமாட்டேன்.  சில நாட்கள் முன்பு மறைந்த நானா படேகர் ஒருவர்தான் நான் பார்த்த ஹிந்தி சினிமாவின் ஒரே சிவாஜி.

தேவகனின் அரை கண் வேறு மூடியே இருக்கும். அவர் அப்படி ஒன்னும் பெரிய வெற்றிப் படங்களை கொடுத்தாக நினவு இல்லை.

வேறு கதை என்னவாக இருக்கும் என்று யோசித்து,  ரெவியு வேறு கொஞ்சம் கலந்து கட்டி இருந்ததால், போய் பார்த்தேன்.

அசந்து போனேன்.

படத்தை செதுக்கி இருந்தார்கள். மலையாளத்தில் சொதப்பிய எல்லா பாகத்தையும் தவிர்த்து.  லாஜிக் ஓட்டை இல்லாமல், நம்பும்படியாக இருந்தது  மோகன் லாலுக்கு சரியான வில்லன் யாரும் இல்லை. அனால் இங்கே புது Crime Branch SP போலீஸ் ஆபிசர், வக்கீலாக பிரகாஷ் ராஜ். இந்த இருவரும் அஜய் தேவகனுக்கு “தண்ணி” காட்டுகிறார்கள்.  கடைசி 10 நிமிடத்தில், அஜய் தன்னுடைய “பக்கா ப்ளான்” ,மூலம் சரி கட்டி குடும்பத்தை காப்பாற்றுகிறார்...

இதில் இரண்டாவது பாகத்தில், கட்டப்பட்ட போலீஸ் ஸ்டேஷனில் எடுத்த எலும்புக் கூடு, மாற்றப்பட்டு விட்டு விட்டது என்று தெரிந்தபோதிலும், அந்த மண்ணில் DNA இருக்க்குமே என்று போலீஸ் சொல்லும்போது, :அட பரவயில்லையே” என்று நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தேன்.  கடைசி வரை, கதையை மிக அற்புதமாக நகர்த்தி இருந்தார்கள்.

முதல் பாகத்தில் போலீஸ் காரராக வருவாரே, அஜய் தேவகனால் அவருக்கு வேலை போகுமே -அவரையும் “பழி வாங்க” படத்தில் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்.  (மலையாளம் போலவே)

எந்த எலும்புக் கூட்டை மாற்றினார்களோ, அந்த கல்லறையை தோண்டிப் பார்க்கவேண்டும் என்று பிரகாஷ் ராஜ், “அவர் பாணியில்” வாதாட, அது கூடாது என்று எதிர் தரப்பு, ஒரு மதத்தின் உரிமை மீறல் என்று பேச,  நீதிபதி, அந்தக் கல்லறையைத் தோண்ட உத்திரவு போடுகிறார்.  நமக்கு மூச்சு நின்றுவிடுகிறது..... அருமையான சீன்கள் ....

ஒரு தடவை அவசியம் பார்க்கலாம்....  கமுக்கமாக, அஜய் தேவகன் ட்விஸ்ட் கொடுக்கும்போது,  அந்தக் குடும்பம் தப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் நினைக்கத் தோன்றுகிறது – அல்லவா !!! அதுதான் படத்தின் வெற்றி.

சிகரெட் பிடித்தால் கான்சர் வரும் என்று படத்திற்கு முன் வாய் வீங்கிய ஒரு patient ஐ காட்டுகிறார்கள்.  அனால் படம் முழுவது அந்த  SP சிகரட் பிடித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்.  அதை பார்த்த எனக்கே  மூச்சு முட்டுகிறது .   SP  கொஞ்சம் முடி வெட்டிக் கொண்டு இருந்திருக்கலாம்......