தீட்சிதர் தேன் துளிகள் - 5- விஸ்வாமித்ரர்

 

விஸ்வாமித்ரரை பல கோணங்களில் நாம் படித்து இருக்கிறோம். க்ஷத்ரியராக இருந்து தன் தபஸால் “ப்ரஹ்ம ரிஷி” யானவர். ஒரே ஜன்மத்தில் இப்படி ஒரு கீர்த்தி அடைந்தவர் யாரும் கிடையாது.

தீக்ஷிதர் கோணத்தில் இவரைப் பற்றிய தேன் துளிகளைப் பருகலாம்

தசரதர் அரண்மனைக்கு வருகிறார். தான் யாகம் பண்ணுவதற்காகவும், யாகத்தை கெடுக்கும் அசுரர்களை அழிக்க ராமனை அனுப்ப வேண்டுகிறார். “நான் சகல ஸ்ரேயசையும் தருகிறேன். “என்னை நம்பி அனுப்பு. நான் யாகத்திற்காக சில நியமங்களை வைத்திருக்கிறேன். நான் போர் புரிய முடியாது., அதனால் ராமர் வேண்டும்” என்று கேட்கிறார்

தசரதன் கொடுக்க மாட்டேன் என்று அடம் பிடிக்க, குல குரு வான வசிஷ்டர் வேண்டிக் கொள்ள, ஒரு மனதாக – லக்ஷ்மணனோடு அனுப்பிகிறார்.

விஸ்வாமித்ரர் – அழைத்துக் கொண்டு போகிறார். பலா-அபலா- என்ற மந்த்ரம் எடுத்து வைக்கிறார். அம்பை விடுவதற்கும், விடுத்த அம்பை திரும்பி எடுப்பதற்கும் மந்த்ரம், அகஸ்தியரிடம் இருந்து விசேஷ அஸ்தரங்கள். அகலிகை சாப விமோசனம். பல உப கதைகள், பகீரதன் கங்கையைக் கொண்டு வந்தது, ஸ்கந்த ஜனனம் போன்ற பல. தன் யாகத்தைப் பூர்த்தி செய்கிறார்.  மிதிலைக்குப் போகிறார், ஜனகள் பெண் சீதையை பிடித்து, ராமர் கையில் ஒப்படைக்கிறார்.

“போயிட்டு வரேன் ராமா ! என்று விந்திய மலையை நோக்கிச் செல்கிறார். அதன் பிறகு, பட்டாபிஷேகம் வரை ஒரு இடத்தில் கூட ஏன்- ராமர் பட்டாபிஷேகம் போது கூட -சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாத ரிஷிகள் வந்திருந்தார்கள் - ஆனால் விஸ்வாமித்ரர் – தென்படவே இல்லை.

விச்வாமித்ரரோ, நடுவில் வந்து “என்ன ராமா ! “ஞாபகம் இருக்கா, நான் உனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைத்தேனே, கொஞ்சம் இது பண்ணி கொடு, அது பண்ணி கொடு” என்று கேட்டதாக இல்லை. ராமரும், சீதையைத் தொலைத்த பின், ஆஞ்சநேயரைப் பார்த்து, கொஞ்சம் தெற்கே போகாமல், வடக்கே போய், விஸ்வாமித்ரரைப் பார்த்து, “நீங்கள் கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுத்த சீதை காணாமல் போய் விட்டாள். கொஞ்சம் கண்டு பிடிக்க “க்ளூ” கொடுங்கள்” என்று கேட்கவும் இல்லை.

“நான் நிறைய பேருக்கு நிறைய செய்தேன். என்னை யாரும் மதிக்க வில்லை. நன்றி கெட்ட உலகம். என்று புலம்பும் நிறைய பேருக்கு இது பாடம்.

இது மிக உயர்ந்த ஒரு எண்ணம். நாம் உதவி செய்துவிட்டு அதை மறந்து விட வேண்டும். “ஏன் அடிக்கடி வந்து உயிரை வாங்கறான்” என்று உதவி பெற்றவர்கள் நினைக்க,  உதவி பெற்றவர்களும், அதற்கு பிரதி உபகாரம் முடிந்தால் செய்யலாம் ஆனால் - படுத்தக் கூடாது. “செய்நன்றி கொன்ற மகற்கு” எல்லாம் சரிதான்.

திரும்பி விஸ்>

ஏன் விஸ்வாமித்ரர் அப்படி செய்தார் என்பதை ராமாயணத்தை கூர்ந்து படித்தவர்களுக்குத தெரியும்.  சூரிய வம்சத்தில், ராஜா ஹரிச்சந்த்ரனை படாது பாடு படுத்தி, அவனை மனைவியிடம் பிரித்து,  அவனை கஷ்டப்படுதியதற்கு, பிரதி பலனாக, ராமனுக்கும் சீதை க்கும் கல்யாணம் பண்ணி புண்யம் கட்டிக் கொண்டார் !!!

ஹரிச்சந்த்ரன் கதையை தீட்சிதர் சொல்லும் அழகே தனி

ஒரு முறை, வஸிஷ்டரிடம், இந்திரன், இந்த உலகத்திலேயே ஸத்யவான் என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு மனிதன் இருக்கிறானா ? என்று கேட்க. வசிஷ்டர், என்னுடைய சீடன் அரிச்சந்திரன் ராஜாவாக சூர்ய வம்சத்த்தை ஆண்டு கொண்டிருக்கிறார். அவர் சத்தியம் நேர்மை தவறாதவர். என்று கூற, கூட்டத்தில் இருந்து,, தப்பு, தப்பு -வசிஷ்டர் சொல்வது தப்பு என்று ஒரு குரல் கேட்டது.

பார்த்தால், விஸ்வாமித்ரர் கூட்டத்தில் இருந்து வெளியில் வந்தார். அவருக்கு வசிஷ்டர் என்ன சொன்னாலும் மறுத்து பேசவேண்டும் என்ற ஒரு “கொள்கை” வைத்து இருந்தார். அதனால் அரிச்சந்திரனைப் பற்றி சொன்னது தவறு என்று சொன்னார்.  அவன் ஒன்றும் ஸத்ய ஸந்தன் இல்லை. என்றார்...

இந்த விவகாரம் போய் கொண்டே போனது. கடைசியில், அரிச்சந்திரனை பொய் பேச வைத்தால், வசிஷ்டரை, கரும்புள்ளி, செம்புள்ளி குத்தி, கழுதை மேல் ஏற்ற வேண்டும், என்றும், கடைசி வரை உண்மையே பேசினால், விஸ்வாமித்ரருக்கு அந்த “மரியாதை”. என்றும் முடிவாயிற்று

விச்வாமித்ரர் அரிச்சந்த்ரனை சந்தித்து தன் வேலையை காட்டத் துவங்கினார். செல்வச் செழிப்புடன் இருந்த அரிச்சந்திரனைப் பார்த்து “ நான் யாகம் செய்யப்போகிறேன், அதற்க்கு “மலை அளவு” செல்வம் வேண்டும் என்று ஆரம்பித்து, அந்த நாட்டில், தன் தபஸால், பஞ்சம் வரும்படி செய்தார். 

அரிச்சந்திரன், வேறு வழியில்லாமல, விச்வாமித்ரருக்காக வைத்திருந்த செல்வத்தை செலவு செய்ய, கரெக்டாக வந்து, “வாக்கு தவறிவிட்டாய்” என்று சொல்லி, ராஜா, நாடு இழந்து, மனைவி இழந்து, கடைசியில் காசியில் “பிணம் எரிக்கும் “வெட்டியானாக” வேலை செய்யும் அளவுக்கு, அவனை “த்வம்ஸம்” செய்தார்.

தான் பெற்ற மகனே “உயிரிழந்து” வந்த போது கதறுகிறான். அப்போது கூட பொய் சொல்லவில்லை.

எந்த நிலையிலும் பொய் சொல்லக்கூடாது என்று ஸத்ய சந்தனாக வாழ்ந்த ஒரு ராஜா.

இப்போது கூட நாம் காசி போய் “அரிச்சந்திரா காட் (Ghat)”  என்று சொல்லும் அந்த இடுகாட்டில் சென்று ஒரு நிமிடம் நினைத்துப் பார்த்தால் நமக்குக் கண்ணீர் வரும். எப்படி இருந்த ஒரு ராஜா, பொய் சொல்லமாட்டேன் என்று ஓரு வைராக்யத்தினால், படாத பாடு படுத்தப்பட்டார்.

இதில் என்ன ஆச்சரியம் என்றால் “பிரச்னை வஷிஷ்டருக்கும், விச்வாமித்ரருக்கும் தான்., தேவையே இல்லாமல் அரிச்சந்த்ரனை மாட்ட வைத்து......

கடைசியில், வ்ருஷபா ரூடராக...பார்வதி, பரமேஸ்வராள் காட்சி கொடுக்க, சிரஞ்சீவியாக இன்றும் அரிச்சந்திரன் நம்மிடையே வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்.

கடைசியில் என்ன வரம் வேண்டும் என்று ஈசன், அரிச்சந்திரனைக் கேட்டார்.

இப்படி ஒரு சம்பவம் நம் வாழ்வில் நடந்து, அட... நம் உண்மையே பேசி, கடைசியில், ஈசன் நம்மிடம் இந்த கேள்வியை கேட்டால். ?!!!!

“கையை பலம் கொண்ட மட்டும், இறுக்கி கொண்டு நம்மைக் காயப்படுத்திய அந்த நபரை.....ஒரே.........:  “....து”

அனால் அரிச்ச்சந்திரன் சொன்னார்.  “எந்த நிலையிலும், விஸ்வாமித்ரருக்கு “”கழுதை ஊர்வலம் வேண்டாம்” என்று சொன்னார். “அவர் பெரிய ரிஷி. ஏன் பிராரப்தம் நான் அனுபிவிக்கிறேன். அவரை விட்டு விடுங்கள்” என்றார்.

இப்படியும் நம் நாட்டில் அரசர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள்.

அதனால் தான் ராமன், ராவணனை, இன்று போய் நாளை வா என்றார். ....

எந்த நிலையிலும தன் நிலை மறக்காமல் ஒரு குணம்.......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

தீட்சிதர் உபன்யாச தேன் துளிகள் - 4 - பீஷ்மர் உபதேஸம்

 

அம்புப் படுக்கையில் பீஷ்மர்.  கிருஷ்ணர், பஞ்ச பாண்டவர்களிடம், பீஷ்மரிடம் போய், தர்மம் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்” என்கிறார்

சொன்னவர் யார். பகவத் கீதை சொன்ன பரமாத்மா !!! 

பீஷ்மர் யார் ?  தன் மரணத்தை தானே நிர்ணயம் செய்து கொள்ளும் வரம் பெற்றவர். இப்படி ஒரு கதாபாத்திரம் எந்தப் புராணத்திலும் பார்க்க முடியாது. அந்தக் காலனையே நிற்கவைத்து “நான் சொன்ன போது தான் வர வேண்டும்” என்று ஒருவர் சொன்னார் - என்றால் எவ்வளவு தபஸ் இருக்கவேண்டும் ?

இப்படி ஒரு வரம் நமக்கு கிடைக்காததனால் தான், நாம் இந்த ஆட்டம் ஆடிக்கொண்டு இருக்கிறோம். இல்லாவிட்டால் LIC  18 மாடி கட்ட முடியுமா என்ன ?!!!!  நம் வாழ்வை நம்பித்தான் எல்லா இன்சூரன்ஸ் கம்பனிகளுக்கும் சாப்பாடு !!! அவர்களுடைய ஷேர் விலை உயர்வதற்கு நம் “Expiry Date” தான் காரணம் என்பது விசித்திரமான உண்மை.

அவர் அம்புப் படுக்கையில் படுத்துகொண்டு உத்தராயண புண்ய காலத்தில் உயிரை விட வேண்டும் என்று நினைப்பவர்.

போகிறார்கள். பீஷ்மரிடம், எங்களுக்கு தர்மோபதேசம் செய்யவேண்டும் என்று தர்மபுத்திரர் கேட்க, அதிர்ச்சியுடன் கலந்த ஆச்சர்யத்துடன் “நான் இருக்கும் இந்த நிலையைப் பார்த்தீர்களா !!!. அம்புப் படுக்கை, ரத்தம் அம்பு வழியாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளியேறிக்கொண்டு இருக்கிறது. மேலும், தர்மத்தின் உருவாக, பரமாத்மா கிருஷ்ணன் எதிரில், நான் என்ன தர்மம் சொல்ல முடியும்” என்று சொல்கிறார்

அதற்கு, கிருஷ்ணர், “நீங்கள் பெரியப்பா வாக இல்லாமல், குருவாக இருந்து இதுவரை பஞ்ச பாண்டவர்களையும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். அதே குருவாக இருந்து, குழந்தைகளுக்கு தர்மம் சொல்லவேண்டும்.” என்று கேட்க. அதற்க்கு, பீஷ்மர், “நான் சொல்கிறேன், ஆனால் நீ என்மேல் உன் குளிர்ந்த பார்வை படும்படி இருக்கவேண்டும்” என்று சொல்ல, கிருஷ்ணர் “நான் அதற்காகத்தான் வந்திருக்கிறேன்” என்று சொல்கிறார்

யுதிஷ்டிரர், “கோதர்மஸ் சர்வதர்மானாம் பவத: பரமோ மத: என்று ஆரம்பிக்க......

பீஷ்மர் ஆரம்பிக்கிறார். தர்மம் சொல்வதற்கு, உடலும், மனமும் ஒத்துழைக்க வில்லை என்று சொன்னவர்- 8000 ஸ்லோகங்கள் தர்மம் சொல்கிறார் !!!

 “ஜகத் ப்ரபும் தேவ தேவம் ஆனந்தம் புருஷோத்தமம்” என்று சொல்லும் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் என்ற ரத்னத்தை நமக்குத் தருகிறார்.

விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் ஏன் உசந்தது ?  பீஷ்மர் என்ற பக்தன் சொல்ல, எதிரில் இருக்கும் பகவான் அதை ஆமோதித்து எழுதப்பட்ட கிரந்தம். இது போல் எனக்குத் தெரிந்து வேறு எந்த ஸ்லோகமோ, காவியங்களோ இல்லை. நாராயணீயம் எழுதிய பட்டத்ரீயோ, தரங்கம் எழுதிய நாராயண தீர்தருக்கோ, அவர் ஒரு சமயத்தில் காக்ஷி கொடுத்தாரே தவிர, இப்படி பூரா கேட்டு அனுபவிக்கவில்லை. 

கொஞ்சம் என் நினைவுகள்

இதில் நான் மறக்கமுடியாத நினைவு. ஒவ்வொரு வருடமும் டிசம்பர் 25 வரஹூரில் அகண்ட விஷ்ணு சாஹஸ்ரநாமம் சொல்லுவோம். அதாவது காலையில் 6 மணிக்கு ஆரம்பித்து, அடுத்த நாள் காலை 6 மணி வரை. மேலும் லக்ஷம் ஆவர்த்தி விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம், 10  பட்டாச்சார்யர்கள் வந்து, நிறைய புஷ்பங்கள் சமர்ப்பிக்க, கோலாகலாமாக நடக்கும்

இதை நான் ஒரு தடம் தீக்ஷிதர் மாமாவிடம் சொன்னேன். அவர் ஆச்சர்யப்பட்டு சொன்னார். “பெருமாள் நினைத்தால் தான் இது தான் நடக்கும். வரஹூர் வாசிகளின் ஆத்மார்த்தமான அன்புக்கு அவர் எப்போதுமே கட்டுப்பட்டவர். மாணிக்கவாசகர் சொன்னது போல் “வேண்டத்தக்கது அறிவோய் நீ, வேண்ட முழுதும் தருவோய் நீ” என்ற வாசகம் பெருமாளுக்கும் முழுவதும் பொருந்தும். அவர் கருணை இல்லாமல், ஒரு 5 ரூபாய் வாழைப்பழம் கூட கொடுக்க முடியாது” என்றார்

பெருமாள், தீட்சிதர் மீது சொல்லமுடியாத அனுக்ரஹ மழை பொழிந்தார் என்று பல உதாரணங்கள் சொல்ல முடியும். ஒன்று சொல்கிறேன்

சாதாரணமாக, ஸ்வாமி புறப்பாடு என்பது, வரஹூரில் பெரிய வைபவம், ஸ்வாமி புறப்பாடு என்று வெளியில் வந்தால், ஸப்த பிரதக்ஷிணம், சதுர் வேதம், உபநிஷத். அஷ்டபதி, தரங்கம், ராமத்யானம், கிருஷ்ண, வெங்கடேச த்யானம், கடைசியில் கோணங்கி – இவைகள் இல்லாமல் உள்ளே போகமாட்டார். உள்ளை “ஏகாந்த சேவை வேறு” இது இஷ்டத்துக்கு பண்ண முடியாது. கட்டளை உண்டு

போன ஜனவரி வரஹூர் சப்தாஹத்தில், திடீரென்று கருட சேவை (கருடர் அலங்காரத்தில் சுவாமி புறப்பாடு) என்று தீட்சிதர் மாமாவுக்குத் தோன்ற, அது சரிப்படுமா என்று யோசித்தார்.  அந்த 7 நாட்களில் நடந்த வைபவத்தில் திடீரென்று கட்டளைக் காரர்கள் வர முடியாத காரணத்தினால், கருட சேவை தீட்சிதர் “மண்டகப்படியாக நடந்தது” 

இன்னொரு ஆச்சர்யம், புறப்பாடுக்கு முன்பு ஒரு மணி நேரம் நல்ல மழை. மழை என்றால் புறப்பாடு பண்ண மாட்டார்கள். உள்ளே வைத்து பாடி முடித்துவிடுவார்கள்.என்னடா இது சோதனை என்று நினைத்தபோது,  “ஜம்” என்று மாமா வந்தார். ஒரு துளி மழை இல்லை. அழகாக புறப்பாடு ஜாம் ஜாம் என்று

இதில் என்ன ஆச்சர்யம் என்றால், அன்று இரவு நல்ல மழை.

திருப்பியும் (தீட்சிதரின்) பீஷ்மர்:

எம்.எஸ் சுப்புலக்ஷ்மி அவர்கள், விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம்   சொல்லி, மஹா பெரியவாளிடம் அந்த ரெகார்ட், ரிலீஸ் செய்வதற்கு கேட்டபோது, “சந்திர சூரியர்கள் இருக்கும் வரை உன் புகழ் இருக்கும் மா” என்று சொன்ன அற்புதமான ஸ்லோகங்கள் இது.

கொஞ்சம் நாம் யோசித்துப் பார்க்கவேண்டும். “முந்த நாள் படித்த செய்தித்தாளில் வருகின்ற, 2 செய்திகள் நமக்கு நினைவு வருவதில்லை. காலையில் பேப்பரை பிரிக்கிறோம், அது நேற்றைய பேப்பர் என்றால் அப்படியே போட்டு விடுகிறோம், மடித்து கூட வைப்பது கிடையாது. அதை பூரா கூட படித்திருக்க மாட்டோம்.  ஆனால் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் இன்றும் நம் கூட இருக்கிறது. 

பீஷ்மர், மேலும் “ராஜ தர்மம், மோக்ஷ தர்மம், தனி மனித ஒழுக்கங்கள், தான தர்மம் என்று தர்மத்தைக் கொட்டுகிறார், ஸ்திரீ தர்மம் முதற்கொண்டு சொல்கிறார். இதில் ஆச்சர்யமாக, புருஷ தர்மம் பற்றிச் சொல்லவில்லை.

ஏனெனில், புருஷனுக்கு என்று ஒரு தர்மமும் இல்லை. அவன் வீட்டில் ஸ்திரீ யைப் பொறுத்து தான் அவன் தர்மம். எந்த நல்ல கார்யங்களும், கெட்ட கார்யங்களுக்கும், பின்னே ஸ்திரீ நிற்க வேண்டும்.

தர்மத்தை விடுங்கள். ஸ்திரீ சரியில்லை என்றால் விருந்துக்கு வருபவருக்கு ஒரு கப் காப்பி கூட கிடைக்காது.......

சத்குரு தியாகராஜரும் சிவனடியார் முத்துத்தாண்டவரும்

 

ஸுஜாதா விஜயராகவன் அவர்கள் எழுதிய புத்தகத்தில், ஸத்குரு த்யாகராஜர் ஸ்ரீரங்கம் விஜயத்தை விவரிக்கிறார்.

திருவரங்கத்தின் சித்திரை வீதி, அதில் குதிரை வாகனமேறி திருவரங்கள் வலம் வருகிறார்.

இந்தக் காட்சியைக் கண்டவுடன் தியாகராஜரின் கவியுள்ளம் பொங்கி எழுகிறது. நாத யோகி அல்லவா...

தோடியில் “ராஜு வெடல ஜூதா முராரே”  ஆரபியில் ஜூதா முராரே, தேவகாந்தாரியில் “வின ராதனா மனவி” காம்போதியின் “ஒ ரங்கசாயி” என்று பாடித் தள்ளுகிறார்.

பல பேர் பாடினாலும், செம்மங்குடி பாடிய “வின ராதனா” ரொம்ப அழகு.

திகாராஜர் எப்படி ஏன் திருவரங்கம் வந்தார் என்ற கதை சுவாரஸ்யமானது.

சென்னையை அடுத்த கோவூர் கிராமத்தில், சுந்தர முதலியார் என்ற செல்வந்தர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் தியாகராஜர் தன் ஊருக்கு வர வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார்.  அதற்க்கு காஞ்சீபுரம் உபநிஷத் ப்ரஹ்மம் என்ற தியாகராஜரின் தந்தையான இராமப் பிரம்மத்தின் மிக நெருங்கிய நண்பர். 100 வயதைக் கடந்தவர். அவரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி, தியாகராஜர், திருவரங்கம் லால்குடி, கோவூர், திருப்பத்தை என்று சென்று பாடி இருக்கிறார்.

ஜூதா முராரே – எல்லோரும் சேவிப்போம் வாருங்கள் ... திவ்யமான நவரத்னங்கள் அணிந்து கஸ்தூரி ரங்கன் பவனி வருகிறான். அவனை சேவிப்போம் வாருங்கள்.....

ஸுததுலார ரங்கபதிநி ஜூதா முராரே – அழகிய பல் வரிசையுடன் இளம் பருவ மங்கையரே – ரங்கபதியை சேவிப்போம் வாரீர்.

அப்படி என்ன ரங்கனிடம் தனி பிரேமை.

கோசலை பூஜித்த, தன் குல தெய்வமான ரங்கநாதன் பள்ளி கொண்ட ரங்க விமானத்தை  பட்டாபிஷேக சமயத்தில், விபீஷனணுக்கு வழங்கினார், ஸ்ரீ ராமர்.  இலங்கைக்குத் திரும்பும் வழியில், சற்று இளைப்பாற விபீஷணன், அவ்விமானத்தை இறக்கி வைத்தார். மீண்டும் பெயர்த்து எடுக்க முடியவில்லை. அங்கேயே எழுந்தருள திருவுள்ளம் கொண்டான் ரங்கன்.

வினராதனா மனவி – என்ற பாடலில் என் விண்ணப்பத்தைக் கேட்கப்டாதா என்று கொஞ்சம் “நிந்தா ஸ்துதி” கலந்து பாடுகிறார்.

பெண்கள் அழைத்தல், அரச குலப் பெண்கள் அழைத்தல் செவி மடுக்கும் நீ, நான் அழைத்தால் “கண்டுக்காமல்” இருக்கியே ?  ஏம்பா !!!

 

வினராதனா மனவி பாடலை – நா மனவி என்ற பொருளுக்கு அர்த்தம், என்னை முறையீடு கேகப்படாதா ? என்று கெஞ்சுவதால், கீழ் ஸ்தாயில் பாட வேண்டும். மிரட்டும் தொனியில் மேலே போகக் கூடாது.

 

முத்துத்தாண்டவர்

 

இதே போல் முத்துத்தாண்டவர், தெருவில் வரும் நடராஜரை துதித்து அருமையான பாடல் -பதம்- பாணியில் பாடி இருக்கிறார். நடனம் ஆடுபவர்களுக்கு ஏற்ற பாட்டு.

நடராஜார் வீதி உலா வருகிறார். வீட்டை கடந்து போய் விட்டார். ஒரு தோழி மிகவும் வருத்தமுற்று.

“தெருவில் வாரானோ, எனை சற்றே திரும்பிப் பாரானோ” என்று பாடுகிறார்.

உருவிலியோடு, திரிபுரத்தையும் உடன் எரி செய்த நடராஜன் (தெரு)

கடைசி சரணத்தில் “மெய் என்று இருந்தேனே, அவனிட சைகை அறிந்தேனே – என்று பாடல் வரிகள். என்ன சைகை....

“என் இடது கை எங்கே இருக்கிறது பார் ? தூக்கிய திருவடியைக் குறிக்கிறது. பக்தர்கள் என்னை பணியும்போது அவர்களை காப்பது என் கடமை. அதை விட்டுவிட்டு, உன்னைக் கொஞ்ச முடிமா ?

என்று சொல்கிறார்.

 

 

 

சங்கீத கலாநிதி 2026

 

இந்த வருட ஸ.க விருது வீணை ஜெயந்தி குமரேஷ் அவர்களுக்கு கொடுத்ததின் மூலம் சங்கீத வித்வத் சபை, ஒரு விதத்தில், பிராயச்சித்தம் செய்து விட்டது என்று சொல்லல்லாம்.

கொஞ்சம் வீணை பற்றி:

சரஸ்வதி வீணை என்று வழங்கப்படும் தென்னிந்தியா வீணை. சங்கீத வித்வத் சபை, லோகோ (logo) வில் இருக்கும் ஒரு வாத்தியம்.

மாணிக்க வீணாம்”” என்று காளிதாசன் நேரே அம்பாளைப் பார்த்து பாடிய வாத்தியம்

ஏன் வீணை என்று AI ஐ தேடினால் அற்புதமான விளக்கங்கள் கிடைக்கும். வேண்டுமென்றால் தேடிப் பார்க்கவும்

சபாவுக்குச் சென்று கேட்பதற்கு முன்பே, இரண்டு ரெகார்ட் (Record Player – Record),  45 RPM.  அதில் சிட்டிபாபு அவர்களின் ஒரு ரெகார்ட் அடிக்கடி கேட்டு இருக்கிறேன். ஒரு ஹம்சனாதமும், குந்தலவராளி யும். அவர் அழகாகவேறு இருப்பார், அந்த கவரில்.

இரண்டாவது, எஸ். பாலச்சந்தர், மேலே பார்த்துக்கொண்டு வீணையுடன் உட்கார்ந்து இருப்பார். அவருடைய பல வாசிப்புகள் அசர வைப்பவி. எப்படி மாலியை புல்லாங்குழலில் இருந்து பிரிக்க முடியாதோ, அது போல், அவருடைய ஒரு lec-dem கூட கேட்டிருக்கிறேன்.

வீணையும் நாதஸ்வரமும் எனக்கு மிகவும் பிடித்த வாத்தியம். நல்ல வித்வான் வீணை வாசித்தாலே மனம் மிகவும் சந்தோஷமாக இருக்கும்.

இப்போது இருக்கும் ரமணா பாலச்சந்திரன் என்ன வாசிப்பு, அட அட. நம் சங்கீதக்காரர்கள் பாக்கியம் செய்து இருக்கிறோம் நிச்சயமாக

போன சீசனில் கூட, மியூசிக் அகாடெமியில், காலை ஒரு வீணை கச்சேரி கேட்டேன். மிகவும் அருமை. ரஞ்சனி ராகம் தனம் பல்லவி. பின்னி எடுத்தார்.

இப்போது இவர்:

வீணை என்ற ஒரு வாத்யம்தான், நாதம், லயம் இரண்டையும் கையாளக் கூடியது.

8 வது படிக்கும்போதே வீணை வாசிக்க தொடங்கிவிட்டார்

வீணை வாசிப்பில் பல பாணிகளின் ஒப்பீடு என்னும் தலைப்பில் ஆராய்ச்சி செய்து முனைவர் பட்டம் வாங்கயிருக்கிறார்.

வாசிக்காத மேடை இல்லை. போகாத நாடு இல்லை. ஆத்மார்த்தமான வாசிப்பு

இரண்டு வீடியோ நீங்கள் பார்த்தே ஆக வேண்டும். ஒரு ஜெ.குமரேஷ் உடன் ஜாகிர் உசேன் வாசிக்கும் காபி ராக ஸ்வர பிரசாதம். இரண்டாவது மாண்டலின் ஸ்ரீநிவாஸ், திருவையாரு உற்சவத்தில், ஜாகிர் உசேனுடன் வாசிக்கும் சாருகேசி. 

.எனக்கு முன்னமே சொன்னாற்போல், எஸ். பாலச்சந்தர் என்ற ஒரு இரு முகம் கொண்ட கலைஞனை மிகவும் பிடிக்கும். மிகச் சிறந்த டைரெக்டர், மிகச் சிறந்த வீணை வித்வான். டைரக்டர் ஸ்ரீதர் தன் படங்களில் புதுமைகள் புகுத்தும் முன்பே இவர் பல சாதனைகளை செய்திருக்கிறார்.

எஸ். பாலச்சந்தரை இவர்  குருவாகக் கொண்டது மிகவும் உசத்தி.

“என்ன வாசிக்கலாம்” என்று ஒரு கச்சேரியில் எஸ்.பாலச்சந்தர் ஜெயந்தி குமரேஷைக் கேட்டார். வர்ணத்திலிருந்து தொடங்குவது மரபு என்பதால், நவா வர்ண மாலிகை வர்ணம் என்று சொல்ல, எஸ். பாலச்சந்தர், ஒன்பது ராகங்களில், ஆலாபனை, தானம், ஸ்வரப்ரஸாதம் என்று மூன்று மணி நேர கச்சேரி, ஒரே வர்ணம் ஆக்ரமித்துக் கொண்டுவிட்டது.

ஜெயந்தி குமரேஷ், மிருதங்கம் போன்ற பக்க வாத்தியங்கள் எதுவும் இல்லாமல் நாற்பத்தைந்து ராகங்கள் தானம், ஸ்வரப்ரசாதம் மட்டுமே அடங்கிய முழு கச்சேரி செய்து இருக்கிறார்.

வாய்ப்பாட்டுக்கு நிறைய கலைஞர்கள் இருக்கிறார்கள். வீணைக்கு அத்தனை பேர் இல்லை. நீ வாய்ப்பாட்டை விட்டு விட்டு முழு மூச்சாக வீணையில் ஈடுபடவேண்டும் என்று எஸ். பாலச்சந்தர் கேட்டுக் கொண்டதன் பேரில்- இன்று நமக்கு ஒரு சங்கீத கலாநிதி.

கடைசியாக:

சங்கீத கலாநிதி கொடுத்தும் சில பேரை ப்ரைம் ஸ்லாட்  4 PM – 9.15 PM ல் பாட வைத்து படுத்துவது என்று ஸ.வி.சபை உறுதியாக இருக்கிறது. இன்னும் சுதா ரகுநாதன், சௌம்யா பாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வரும் வருடம் 100 வயது கொண்டாடப் போகிறது.

மிகவும் உசத்தியான கௌரவம் பெறும் ஜெயந்தி குமரேஷ் அவர்களுக்கு வாழ்த்துக்கள்.

 

 

பிரஹ்மஸ்ரீ சுப்பிரமணிய தீட்சிதர் உபன்யாசம் - தேன் துளிகள் 3

 

கிருஷ்ணாய வாஸுதேவாய...

நமக்கு பரிச்சயமான இது குந்தி ஸ்துதி. குந்தி கிருஷ்ணரைப் பார்த்து சொன்ன ஸ்துதி.

குருக்ஷேத்ர யுத்தம் முடிந்து, தர்மபுத்திர பட்டாபிஷேகம் ஆகிறது. கிருஷ்ணர் முன்னர் இருந்து, அழகாக முடித்து வைக்கிறார். இத்தனை வருட கஷ்டங்களுக்கு விடிவு காலம்.

வைபவம் முடிந்தவுடன், ஒரு 18 படி கீழே இறங்கி உட்கார்ந்து கொள்கிறார். தர்மபுத்ரர், அர்ஜுனன், மற்றும் சகோதர்கள் மேலே அரியாசனத்தில் அமர்ந்திருக்க, கீழே பரமாத்மா.

அப்போது இவர்கள் தாயாரிடம் ஆசீர்வாதம் வாங்க வேண்டும் என்று நினைத்ததால், குந்தியை அழைத்து வருவதற்கு உத்தர விடுகிறார்.

குந்தியைப் போல் ஒரு “மிகவும் வருந்தத்தக்க” பாத்திரம், இதிகாச புராணத்தில் எங்குத் தேடினாலும் கிடைக்காது.  மணி மணியாக 5 குழந்தைகளைப் பெற்றும், அவள் குழந்தைகளோடு சேர்ந்து இருக்கவில்லை. இருந்தாலும், ஒரே சோகம்தான்.  பஞ்ச பாண்டவர்கள் ஓட ஓட விரட்டப்படுகிறார்கள். அரண்மனையில் உட்கார்ந்து, தன் பிள்ளைகள் உயிரோடு இருக்கிறார்களா ? இல்லையா ? என்று தெரியமால் பரிதவிக்கும் தாய்  !!!!

குந்தி வருகிறாள். அந்தச் சபையைப் பார்த்து ஆச்சர்யப்படுகிறாள். மேலே தன் குழந்தைகள் உட்கார்ந்து இருக்க, கீழே பரமாத்மா.

ஓடி வந்து கிருஷ்ணர் காலை பிடித்து கதறுகிறாள்.

கிருஷ்ணர். “என்ன அத்தை இது. எழுந்திருங்கள்.. சந்தோஷமாக இருக்கும் நேரத்தில் அழுகிறீர்களே” என்று கேட்கிறார்.

குந்தி “கிருஷ்ணா, உன்னை அண்டி வாழும் குடும்பம் நாங்கள். நீ இல்லாவிட்டால், நாங்கள் எங்கே ? அப்படி இருக்கும் நீ, அண்டி இருக்கும் எங்களை மேலே உட்கார வைத்து, நீ கீழே உட்கார்ந்து இருக்கிறாயே ?”.  இது சரியா ?   

நம் நிஜ வாழ்க்கையில் நினைத்துப் பாருங்கள்.  நம்மை அண்டி ஒருவர் இருக்கிறார். அவர் நமக்கு மேலே கூட இல்லை. நமக்கு சமமாக உட்கார அனுமதிப்போமா ?  அனால் இங்கே கிருஷ்ணனைப் பாருங்கள் ...

4 காசு இருக்கிறது என்று நம்மிடம் வேலை செய்பவர்களை எப்படி அலட்சியம் செய்கிறோம். ஓடித்த் வெண்டைக்காயை அப்படியே திருப்பிப் போடுவது, “என்னப்பா கறிகாய் நல்லாவே இல்லை” என்று சொல்லி வாங்கி பேரம் பேசுவது.

கிருஷ்ணன் நான் என்னம்மா பெரிசா பண்ணினேன் என்று கேட்க, குந்தி “எங்களை எப்படி எப்பெல்லாம், காப்பாற்றினாய் .. என்று லிஸ்ட் குடுக்கிறாள்.  பீமனுக்கு விஷம் கொடுத்தது, அரக்கு மாளிகை, திரௌபதி சபை அவமானம். துர்வாசர், சாப்பிடாமலே ஏப்பம் விட்ட கதை. குருக்ஷேத்ர வெற்றி.......

பாண்டவர்களை காப்பாற்றுவேன் என்ற ஒரு சத்யத்திறக்காக கிருஷ்ணன் பண்ணிய வேலைகள்.....

கிருஷ்ணனின் காருண்யம்.  அப்படிப் பேசும்போது சொன்ன ஸ்லோகம் தான்

கிருஷ்ணாய வாசுதேவாய, தேவகி நந்தனாய ச

நந்தகோப குமாராய கோவிந்தாய நமோ நம:

அப்போதுதான் குந்தி சொல்கிறாள். “எனக்கு கஷ்டத்தையே கொடு” அப்போதுதான் நான் உன்னை நினைப்பேன். நீ என்னையும் ஏன் குடும்பத்தையும் காப்பாற்றுவாய்.

எப்படிப்பட்ட பிரார்த்தனை பாருங்கள் !!

ப்ரும்மஸ்ரீ சுப்பிரமணிய தீக்ஷிதர் உபன்யாசம் - தேன் துளிகள் - பகுதி 2

 

நாரதர் உபதேசித்த ராமாயணம்

முதல் ஸர்கம், நாரதர் வால்மீகிக்கு உபதேசம் செய்த ராமாயணம். ராமாயணத்தை முழுவதுமாக சுருக்கி சொன்ன அற்புதமான ஒரு ஸர்கம்

இதை மையமாக வைத்துத்தான், வால்மீகி 24000 ஸ்லோகங்கள் கொண்ட ராமாயணம் எழுதுகிறார்...

ராமாயணத்தில் பல இடங்களில், ராமாயணம் முழுவதும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. சுந்தர காண்டத்தில் சில இடங்களில் ஆஞ்சநேயர், முழு ராமாயணத்தைச் சொல்கிறார்.

சாதாரணமாக் ஒரு ஸர்கம் முடிந்தவுடன், பல ஸ்ருதி என்று ஒன்று உண்டு. பல இடங்களை கேட்பவர்க்கு, சகல செல்வங்களும், புகழும் கிடைக்க வேண்டும் என்று தான் இருக்கும்.

அனால், நாரதர் உபதேசித்த இந்த முதல் ஸர்க்கத்தில், , படிப்பவர்க்கு சகல ஸௌபாக்யங்களும் கிடைக்கும் என்று கூறுகிறார். இப்படி சொல்கிறார்   

“ராமாயணம் என்ற கதையைக் படிப்பவர்க்கு, மகன்கள், பேரன்கள், உறவினர்கள் கூட சேர்ந்திருக்கும் நீண்ட ஆயுள் கிடைக்கிறது அவர் உயிர் துறந்தபின் ஸ்வர்க்கத்திர்க்குச் சென்று அங்கே கௌரவிக்கப்பட்டு நிலையாக தங்கி விடுவார்”

இது மிகவும் விசேஷமாகும். விஸ்வாமித்ரர், ஸ்கந்த ஜனனம் பற்றி சொல்லும்போது பல ஸ்துதியில், கேட்பவர்களுக்கு சர்வ மங்களமும் உண்டாகட்டும் என்று சொல்கிறார். இப்படி பல இடங்கள்.

ஏன், நாரதர் சொல்லும் ஸங்க்ஷேப ராமாயணத்தில்,
“சொல்பவரை” ப் பற்றி குறிப்பிடுகிறார் என்றால் “நாரதர் குணத்தைப் பொறுத்து, -அவர் சொல்லும்  இருக்கிறது.” அவருக்கு சொல்லி சொல்லி பழக்கம். அவர் ஒன்று தம்புராவை மீட்டிக்கொண்டு “கல்யாண குணங்களை” பாடிக் கொண்டு இருப்பார். இல்லையென்றால் “யாருக்காவது உபதேஸம்”. இதை கலகம் என்று நாம் நினைத்தால், அது நமது அறியாமை

 அதனால் தான் படித்தால் பெருமை என்கிறார்.

 

ப்ரும்மஸ்ரீ சுப்பிரமணிய தீக்ஷிதரின் உபன்யாசத்திலிருந்து – தேன் துளிகள் - 1

 

மரவுரி அழகு

 அழகில்லா ஒரு வஸ்து, அழகான ஒரு விஷயத்துடன் சேரும்போது அதுவும் அழகாக ஆகிவிடும்

மரவுரி கட்டிக்கொண்டு ராமன் கிளம்பியபோது, ஒரு ராஜாவாக, ஆபரணங்களும், ஆடைகளும்  கட்டிக்கொண்டு இருக்கும்போது எவ்வளவு அழகாக இருப்பானோ, அதைவிட பல மடங்கு அழகாக இருக்கிறான். அவன் அழகைப் பார்த்து, காட்டில் ரிஷிகளே ஆசை கொண்டு ஆலிங்கனம் செய்து கொள்ள ஆசைப்படுகின்றன.

காளிதாசன், சாகுந்தலத்தில் இந்த கருத்தை எடுத்து ஒரு உவமையில் சொல்கிறார்.

சாகுந்தல நாடகத்தில், “மரவுரியை உடுத்தி இருப்பதால், சகுந்தலையின் அழகு கொஞ்சம் கூட குறையவில்லை. மேலும் அழகு வாய்ந்தவளாக காணப்பட்டாள். சந்திரனில் காணப்படும் களங்கம், அதன் அழகைக் கெடுப்பதில்லை.”

सरसिजमनुविद्धं शेवलेनापि रम्यं

मलिनमपि हिमांशोः लक्ष्म लक्ष्मीं तनोति

इयं अधिकमनोज्ञा वल्कलेनापि रम्या

किमिव हि मधुराणां मण्डनं नाकृतीनाम् 

குளத்தில் பாசி பார்த்திருப்போம். பச்சையாக இருக்கும். அது குளத்தில் இறங்கும்போது காலில் ஒட்டிக்கொண்டு விடும். கஷ்டப்பட்டு எடுத்து எறிவோம். கடுப்பாக இருக்கும். அந்த பாசியே, குளத்தில் அலைகளால் லேசாக நகர்ந்து அங்கு இருக்கும் தாமரையில் ஒரு 3 அடிக்கு, தண்டில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும். அது அந்த தாமரைக்கு மிக அழகாக இருக்கும். ஒரு பாசிக்கு அடித்த யோகம். 

மரவுரியின் அழகை அருணாச்சல கவிராயர், ராம நாடக கிருதியில் -- தரித்த மரவுரி இடையும் நடையும் கண்டு மனதையெல்லாம் உருக்கி வார்க்குமே --என்கிறார். “  

அதே போல் குருக்ஷேத்ர யுத்தத்தில், கிருஷ்ணர், தேரை லாவகமாக ஒட்டி, அர்ஜுனனுக்கு ஆபத்து வராமல் பார்த்துக் கொள்கிறார்  இது மிகவும் கஷ்டமான ஆயாசமான வேலை.  அப்படிப் பண்ணும்போது, யுத்த பூமியில், குதிரைகள் ஓட, அந்த புழுதி மேலே எழும்பி, பரமாத்மாவின் நெற்றியில் முத்து முத்தான வேர்வை- அதன் மேல் ஒட்டிக்கொண்டு இருக்கிறது.  

அதைப் பார்க்கும்போது, ஸ்ரீ ரங்கத்தில், பெருமாளுக்கு, முத்தங்கி சேவை நடக்கும். மிகவும் விலை உயர்ந்த முத்துக்கள், பவழம் இவைகளை வைத்து ரங்கநாதரை அலங்காரம் செய்வார்கள். இதைவிட, யுத்த பூமியில், கிருஷ்ணரின் இந்த கோலம் பல மடங்கு அழகாக இருக்கிறது.

”புழுதிக்கு வந்த பெருமை”  

இதே போல், “நயா பைசா” பிரயோஜனம் இல்லாத நாம். அவர் திருவடிகளை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும். “பட்டி மாடான நான் உன்னை விட்டிராமே உலோகித, பத்ம சீர்பாத நீ இனி வந்து தாராய்” என்று திருசிராப்பள்ளி திருப்புகழில். அருணகிரிநாதர் பாடுகிறார்

தாயுமானஸ்வாமிக்கு, உபதேசம் செய்த முருகனாக பாவித்து செய்த அற்புதமான திருப்ப்கழ்

இதே போல் மெய் சிலிர்க்க வைக்கும் பல உபமானங்கள், முடிந்தபோது எழுதுகிறேன்.

 என்னுடைய எண்ணம்:

இதை நாராயண தீர்த்தர், தரங்கத்தில்.

உத்தவர் கிருஷ்ணனின் உத்தரவின் பேரில், கோபிகைகளிடம் சென்று, அவர்களுக்கு ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு திரும்பி வந்து, கிருஷ்ணரிடம், கோபிகளின் பக்தியை புகழ்ந்து சொல்லுவதாக ஒரு பாட்டு இருக்கிறது.

“இதி வததி ஹி கோபி..” என்று ஆரம்பிக்கும் தரங்கம். நாங்கள் காம்போதியில் பாடுவோம். அதில் சொல்கிறார்.

मणिनायक मणिरपि परमधुना

गुनयोगे सति काचमणीनाम

मरकतमणिरपि मध्ये घटितो

गणनीयह: किं नहि काचेषु ।

“இரத்தினங்களில் மிகவும் சிறந்தது என்று புகழப்படும் மரகதம், பாசி மணிகளின் நடுவே சேர்க்கப்பட்டாலும், அந்த மரகதத்தின் அழகு ஒரு போதும் குறையாது அல்லவா, அதே போல், கிருஷ்ணன் எங்களிடம் இருப்பதால் அவர் அழகு கொஞ்சம் கூட குறையாது. என்று கோபிகைகள் சொன்னதாக ....சொல்கிறார்

மேலே உபமானங்கள் ஒரு புறம் இருக்கட்டும். நாமே எப்போவாவது கோவிலுக்குப் போய், ஒரு வீபூதியோ, குங்குமமோ இட்டுக்கொண்டு வந்தால், வீட்டில், “என்னப்பா பளிச் னு இருக்கியே” என்கிறார்கள்.  என்ன இது கொஞ்சம் உல்டா.  அழகான வஸ்து அழகில்லாத நம்மை சேருகிறது.