KaRRadum suTTadhum-What God thinks ?

ஆண்டவன் போடும் கணக்கு அது புரியுமா நமக்கு!






அன்பு நண்பர்களுக்கு வணக்கம். நம் வாழ்க்கையில் நடக்கும் எந்த ஒரு காரியத்திற்கும், ஒரு காரணம் இருக்கும். கடவுளுக்கு மட்டுமே தெரிந்த ரகசியம் அது. சமீபத்தில் ஜப்பானில் சுனாமியின் கோர தாண்டவத்திற்க்குப் பிறகு, அங்கு நடந்த ஒரு விஷயம் , ஜப்பான் இந்த உலகத்திற்கே கொடுத்த ஒரு பாடம். டிசிப்ளின். நிவாரண உதவியாக உணவுப் பொட்டலம் வழங்கிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். மக்கள் எல்லோரும் வரிசையில் நின்று வாங்குகின்றனர். கூச்சல், குழப்பம், தள்ளு முள்ளு எதுவும் இல்லை. ஒரு சிலருக்கு கிடைக்காமல் உணவுப் பொருட்கள் காலியான போது, ஒரு சிலர் - தனக்கு ஒன்று போதும். மிகுதியாக உள்ளதை இவருக்கு கொடுங்கள், என்று திருப்பிக் கொடுத்தனர். மேலும் இன்னொரு அதிசயம். நம் ஊரில் ஒவ்வொரு முறையும் நடக்குமே, நெஞ்சில் அறைந்து கொண்டு , கண்ணீர் பிளிற, ஒப்பாரி வைப்பார்களே - "கடவுளே உனக்கு கண் இல்லையா"? என்று பார்ப்பவர் நெஞ்சம் பதற - அந்த மாதிரி ஒரே ஒருவர் கூட புலம்பவில்லை. மவுனமாக, அந்த வலியை ஜீரணித்து, அதன் பிறகு அதில் இருந்து மீண்டு வந்து , சரித்திரம் படைக்கிறார்கள்.



WHATEVER HAPPENS LIFE MUST MOVE ON



சென்ற வாரம் ஒருநாள், நண்பர் சுந்தர் அவர்களிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்தபோது, அவர் ஒரு விஷயத்தை என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டார். அவர் குடும்பத்தினர் பழனிக்கு யாத்திரை சென்று திரும்பும்போது ட்ரெயினில் , அவர்களது லக்கேஜ் பேக் ஒன்று திருட்டு போயிருக்கிறது. அதேநாளில் இங்கே சென்னையில் இவரது பாக்கெட்டில் இருந்த ஒரு பொருளும் தவறி தொலைந்து போயிருக்கிறது. ஒரே நாளில், அடுத்தடுத்த இழப்புக்கள், கொஞ்சம் அவரை ஆடிப் போக வைத்து இருக்கின்றன. இருந்தாலும், நடந்த நிகழ்வுக்கு நிச்சயம் எதோ ஒரு காரணம் இருக்கும், என்று தன்னைத் தானே சமாதானப் படுத்திக்கொண்டு இருக்கிறார்.தலைக்கு வந்தது தலைப்பாகையோடு போனது மாதிரி, ஒரு பெரிய இழப்புக்குப் பதிலாக இதோடு முடிந்தது - கடவுள் கருணை மிக்கவன் என்று நினைத்தாராம். என்னே ஒரு மனப் பக்குவம்!



இதே கருத்தை வலியுறுத்தும், ஒரு அருமையான கதையை , அவர் தனது தளத்தில் ஏற்கனவே பகிர்ந்துள்ளார். நமது வாசகர்களும் தெரிந்து கொள்ளும்விதமாக நமது தளத்திலும், இங்கே பகிர்ந்துள்ளேன். படித்துப் பயன் பெறுங்கள்.

=================================================



ஒரு புகழ் பெற்ற கோவிலில், பணியாள் ஒருவர் இருந்தார். கோவிலை பெருக்கி சுத்தம் செய்வது தான் அவரது பணி. அதை குறைவின்றி செவ்வனே செய்து வந்தார். கோவில், தன் வீடு. இரண்டும் தான் அவரது உலகம். இதை தவிர வேறொன்றும் தெரியாது.



தினமும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வந்து இறைவனை தரிசனம் செய்த வண்ணமிருந்தனர். ‘இறைவன் இப்படி எல்லா நேரமும் நின்றுகொண்டே இருக்கிறானே… அவனுக்கு சோர்வாக இருக்காதா?’ என்று எண்ணிய அவர் ஒரு நாள், இறைவனிடம் “எல்லா நேரமும் இப்படி நின்று கொண்டேயிருக்கிறாயே… உனக்கு பதிலாக நான் வேண்டுமானால் ஒரு நாள் நிற்கிறேன். நீ சற்று ஓய்வெடுத்துக் கொள்கிறாயா?” என்று கள்ளம் கபடமில்லாமல் கேட்க, அதற்க்கு பதிலளித்த இறைவன், “எனக்கு அதில் ஒன்றும் பிரச்னையில்லை. எனக்கு பதிலாக நீ நிற்கலாம். ஆனால் ஒரு முக்கிய நிபந்தனை. நீ என்னைப் போலவே அசையாமல் நிற்கவேண்டும். வருபவர்களை பார்த்து புன்முறுவலுடன் ஆசி வழங்கினால் போதும். யார் என்ன சொன்னாலம் கேட்டாலும் நீ பதில் சொல்லக் கூடாது. நீ ஒரு சாமி விக்ரகம் என்பதை மறந்துவிடக்கூடாது. என் மீது நம்பிக்கை வைத்து அசையாது நின்றாலே போதுமானது” என்று கூற, அதற்கு அந்த பணியாள் ஒப்புக்கொண்டார்.



அடுத்த நாள், இறைவனைப் போலவே அலங்காரம் செய்துகொண்டு, கோவில் கர்ப்ப க்ரஹத்தில் இவர் நிற்க, இறைவனோ இவரைப் போல தோற்றத்தை ஏற்று கோவிலைப் கூட்டிப் பெருக்கி சுத்தம் செய்து வந்தான். முதலில், ஒரு மிகப் பெரிய செல்வந்தன் வந்தான். தன் வியாபாரம் சிறப்பாக இருக்கவேண்டும் என்று இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்துவிட்டு, ஒரு மிகப் பெரிய தொகையை உண்டியலில் காணிக்கையாக போட்டான். செல்லும்போது, தவறுதலாக தனது பணப்பையை அங்கு தவற விட்டுவிடுகிறான். இதை கர்ப்ப க்ரஹத்தில் இறைவன் வேடத்தில் நின்றுகொண்டிருக்கும் நம் ஹீரோ பார்க்கிறார். ஆனால், இறைவனின் நிபந்தனைப்படி அவரால் ஒன்றும் பேசமுடியவில்லை. அப்படியே அசையாது நிற்கிறார்.



சற்று நேரம் கழித்து ஒரு பரம ஏழை அங்கு வந்தான். அவனிடம் உண்டியலில் போட ஒரே ஒரு ரூபாய் மட்டுமே இருந்தது. “என்னால் இது மட்டும் தான் உனக்கு தர முடிந்தது. என்னை மன்னித்துவிடு இறைவா. என்றும் போல, என்னை ரட்சிக்கவேண்டும். எனக்கும் என் குடும்பத்தினருக்கும் அடிப்படை தேவைகள் கூட கிடைப்பது கஷ்டமாக இருக்கிறது. எல்லாவற்றையும் உன்னிடமே விட்டுவிடுகிறேன். நீயாக பார்த்து ஏதாவது எனக்கு ஒரு வழி சொல்” என்று மனமுருக கண்களை மூடி நம்பிக்கையுடன் பிரார்த்தனை செய்துகொண்டான்.



சில வினாடிகள் கழித்து கண்ணை திறந்தவனுக்கு எதிரே, அந்த செல்வந்தன் தவறவிட்ட பணப்பை கண்ணில் பட்டது. உள்ளே பணத்தை தவிர தங்கக் காசுகளும் சில வைரங்களும் கூட இருந்தன. இறைவன் தனக்கே தன் பிரார்த்தனைக்கு செவிமெடுத்து அதை அளித்திருக்கிறான் என்றெண்ணி, அப்பாவித்தனமாக அதை எடுத்துக்கொள்கிறான்.



இறைவன் வேடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்த, அந்த சேவகரால் இப்போதும் எதுவும் சொல்லமுடியவில்லை. அதே புன்சிரிப்புடன் நின்றுகொண்டிருந்தார்.

சிறிது நேரம் கழித்து, ஒரு கப்பல் வியாபாரி வந்தான். ஒரு நீண்ட தூர பயணமாக கப்பலில் அன்று அவன் செல்லவிருப்பதால், இறைவனை தரிசித்து அவர் ஆசி பெற வேண்டி வந்தான். இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்தான். அந்த நேரம் பார்த்து, பணப் பையை தொலைத்த செல்வந்தன், காவலர்களுடன் திரும்ப கோவிலுக்கு வந்தான்.



அங்கு, கப்பல் வியாபாரி பிரார்த்தனை செய்வதை பார்த்து, “இவர் தான் என் பணப்பையை எடுத்திருக்க வேண்டும். இவரை பிடித்து விசாரியுங்கள்” என்று காவலர்களிடம் கூற, காவலர்களும் அந்த கப்பல் வியாபாரியை பிடித்து செல்கிறார்கள். “இறைவா என் பணத்தை அபகரித்தவரை அடையாளம் காட்டியமைக்கு நன்றி!” என்று அந்த செல்வந்தன் இறைவனைப் பார்த்து நன்றி கூறிவிட்டு செல்ல, நம் ஹீரோ உடனே இறைவனை நினைத்துக்கொள்கிறார். “இது நியாயமா? அப்பாவி ஒருவன் தண்டிக்கப்படலாமா? இனியும் என்னால் சும்மாயிருக்க முடியாது…” என்று கூறி, “கப்பல் வியாபாரி திருடவில்லை. தவறு அவர் மீது இல்லை!” என்று இறைவன் வேடத்தில் நின்றிருந்த நம் பணியாள் நடந்த உண்மைகளை அனைவரிடமும் சொல்கிறார். உடனே, செல்வந்தரும், கப்பல் வியாபாரி இருவரும் நெகிழ்ந்து போய், உண்மையை கூறியமைக்கு இறைவனிடம் நன்றி சொல்லிவிட்டு செல்கின்றனர்.



இரவு வருகிறது. கோவில் நடை சாத்தப்படுகிறது. இறைவன் வருகிறார். மூலஸ்தானத்தில் நின்றுகொண்டிருந்த நம் பணியாளிடம் இன்றைய பொழுது எப்படியிருந்தது என்று கேட்கிறார். “மிகவும் கடினமாக இருந்தது. உன் வேலை எத்தனை கஷ்டம் என்பதை புரிந்துகொண்டேன். ஆனால் ஒரு நல்ல காரியம் செய்தேன்….” என்று காலை கோவிலில் நடந்ததை கூறினான்.

இறைவனோ இதே கேட்டவுடன் மிகவும் அதிருப்தியடைந்தார். என்னடா இது, நம்மை பாராட்டுவான் என்று நினைத்தால் இப்படி கோபித்து கொள்கிறானே என்று பணியாள் துணுக்குற்றான்.



“நாம் ஏற்படுத்திக்கொண்ட ஒப்பந்தப்படி நீ ஏன் நடந்துகொள்ளவில்லை….? என்ன நடந்தாலும் பேசக்கூடாது, அசையக்கூடாது என்ற என் நிபந்தனைகளை நீ ஏன் மீறினாய்….? உனக்கு என் மீது நம்பிக்கை இல்லை. இங்கு வருபவர்களது மனநிலையை அறியாதவனா நான்? ”



இறைவன் தொடர்ந்து பேசலானான்…. “செல்வந்தன் அளித்த காணிக்கை, தவறான வழியில் சம்பாதித்தது. அது அவனிடத்தில் மொத்தமாக உள்ள செல்வத்தில் ஒரு சிறு துளி தான். ஒரு துளியை எனக்கு காணிக்கையாக அளித்துவிட்டு, நான் பதிலுக்கு அவனுக்கு எண்ணற்றவைகளை தரவேண்டும் என்று அவன் எதிர்பார்க்கிறான். ஆனால் அந்த ஏழை கொடுத்ததோ அவனிடம் எஞ்சியிருந்த இருந்த ஒரே ஒரு ரூபாய் தான். இருப்பினும் என் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து என்னை வணங்க வந்தான். அன்போடு அதை கொடுத்தான்.



இந்த சம்பவத்தில், கப்பல் வியாபாரியின் தவறு எதுவும் இல்லை. இருந்தாலும், இன்றைக்கு அவன் திட்டமிட்டபடி கப்பல் பயணம் செய்தால், விபத்தை சந்திக்க நேரிடும். புயலில் தாக்குண்டு அவனும் அவன் கப்பலும் காணாமல் போயிருப்பார்கள். அதிலிருந்து அவனை காக்கவே அவனை தற்காலிகமாக திருட்டு பட்டம் சுமக்க செய்து சிறைக்கு அனுப்ப நினைத்தேன். அந்த ஏழைக்கு அந்த பணமுடிப்பு போய் சேரவேண்டியது சரி தான். அவன் அதை நான் கொடுத்ததாக எண்ணி போற்றுவான்.



இதன் மூலம் அந்த செல்வந்தனின் கர்மா ஓரளவாவது குறைக்கப்படும். அவன் பாவப் பலன்கள் துளியாவது குறையும். இப்படி ஒரே நேரத்தில் அனைவரையும் நான் ரட்சிக்க நினைத்தேன். ஆனால், நீயோ என் எண்ணங்கள் எல்லாம் உனக்கு தெரியுமென்று நினைத்து, உன் எண்ணங்களை செயல்படுத்தி அனைத்தையும் பாழ்படுத்திவிட்டாய்.” என்றான் இறைவன் கோபத்துடன்.சேவகன், இறைவனின் கால்களில் விழுந்து தன் தவறுக்கு மன்னிக்க வேண்டினான்.



“இப்போது புரிந்துகொள். நான் செய்யும் அனைத்திற்க்கும் காரணம் இருக்கும். அது ஒவ்வொன்றையும் மனிதர்களால் புரிந்துகொள்ளமுடியாது. அவர்களின் நலம் வேண்டியே நான் ஒவ்வொருப் பொழுதையும் கழிக்கிறேன். அவரவரது கர்மாவின் படி பலன்களை அளிக்கிறேன். நான் கொடுப்பதிலும் கருணை இருக்கிறது. கொடுக்க மறுப்பதிலும் கருணை இருக்கிறது.” என்றான் இறைவன் புன்னகைத்தபடி.

————————————————-

நம் வாழ்வில் இப்படித் தான்… நம்மை சுற்றி நடக்கும் பல சம்பவங்களுக்கு காரணங்களை நம்மால் புரிந்துகொள்ளமுடியாது. இறைவன் ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு காரணத்தை ஒளித்துவைத்திருப்பான். அதை கண்டுபிடிப்பதில் தான் அனைவரும் வேறு படுகின்றனர்.



எதையும் எதிர்கொள்ளும் மனோபாவத்தையும், புரிந்துகொள்ளும் பக்குவத்தையும் இறைவனிடம் எப்போதும் வேண்டுவோம். இப்போதைய தேவை அது தான்.



அதே போல நமக்கு ஏற்படும் ஒவ்வொரு சோதனையின் போதும், மனம் தளராது இறைவன் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து, ‘எல்லாம் நமது நன்மைக்கே’ என்ற பக்குவத்தை நாம் வளர்த்துக்கொண்டால், எப்பேர்பட்ட சோதனைகளும் சாதனைகளாகிவிடும். எந்த துரோகமும் நம்மை ஒன்றும் செய்துவிட முடியாது.







--

Abhishek Raguram - Bharat Sangeet Utsav- 2012

Abhishek Raguram in Bharat Sangeet Utsave -2012

Mysore V.Srikanth

Anantha Krishnan

Guruprasanna

Abhishek Raghuram’s “neelam” concert.

Those who do not know the meaning of neelam may see the last line of this review.

AS performed the previous day in Bharathiya Vidhya bhavan in mylapore and today in NGS

The concert started at 7.10 and at 9 PM, he finished karaharapriya rAgam and at 9.30 PM, he finished the kriti and tani started.  At 9.45, he started some other kriti, when I left.

Full energy packed concert.  From start to finish, not even a second, the concert lacked interest.  From 500 people, it got reduced to 60 at 9.30 PM, but he continued .....

The magnitude of reach of any rAga and kriti rendering is exemplary.  In his dictionary, there is no word “contentment” or “enough” or “tiredness”.

For him, he releases one rAga devata (rAgam). Slowly the rAgam controls AS instead of AS controls it. The Raga makes AS a slave and releases after the former gets satisified with it. The result is absolute beauty of any rAga to the rasikAs.

Remember, he did not leave MSK any return till karaharapriya. He elaborated the rAga and immediately kriti.  But in swaram and neraval, he made all the three accompanists sweat. Even Ganjira which is normally takes a low key in all the concerts was in full flow.

His ACE effect on rasikas merits mention. Aura of consistent Energy or Abhishek creative Energy.  See the rAga line up- gowli bandu, nAttakurinji, bairavi, kalyAni, neelAmbari and karaharapriya.  He suffocated the rasikas with breathtaking Alapana and swarAs.

Song list is.

Tarunam Idamma- Gowlibandu-Shyama Sastri

nAttakurinji rAgam for 5 minutes followed by mAmava sadA varadE, mahishasura sundari... Swathi tirunAl kriti, neraval in   ”lalitha manihAra su lalithE mAmpAhi....”  and Swaram.

bhairavi rAgam for 5 minutes – kAmAkshi ambA- Swara jathi. Neraval in “bhakta jana kalpa lat..karunAlayA”

kalyAni- rAgam for 7 minutes-mEErana brovahitE- neraval in “nEE pAdapankajamU nera nammina vAdu gAdA..... Swaram.

karaharapriya-Main followed

sadAnandamu sarvEswara ni padAravindamu pai-bhaji- karaharapriya- Annamacharya  (RNS)- tuned by Sri.NedanUri gAru, neraval in “dayamagu tavalA” and swaram in sadAnandamu.  After neraval, I thought he is going to leave it to Tani, but he started swarAs ..mmm. great going.

Tani

Neelam is the recent name of a storm in Chennai.

I don’t see a parallel artist to have got this much  energy.  Another memorable concert.  There are two aspects,

One is the rasikAs-  I see most of them sitting at the edge of the seat with an anticipation what next, what suprise is he going to throw....what is the next volley of swarAs, neravAl.  Amazing stuff. Magnatising effect.

I observed the camera man, sitting behind the camera to the left side of the auditorium (right of the artist).  He had observing very closely AS and did not even take his eyes off.  Such a performance.

Some rasikAs discuss about sowkhyam aspect, clarity of kritis. For me, he has got sowkhyam. If he trims his rAga Alapana and sticks to the time, he will be the youngest person to get Sangeetha kalAnidhi award.

This time, he is singing in MA at 7 PM slot.  Eager to see, when he finishes the concert ?

Tani is another wonder of this concert. 

Malladi Brothers- Mylapore Arts Academy

Malladi Brothers


Mysore Srikanth

Neyveli Skanda Subramanyam

Ganjira vidwan – Papanasam sethuraman

Mylapore arts academy- 4th Nov 2012.

Venue-P.S.High School-Mylapore. – Song list..

jalajAksha- asAveri varnam- lalgudi G Jayaraman

small sketch of harikAmbodhi followed by sanitodi-Thyagarajar

- Alathur Brothers rendered this soulfully. After a long time, I heard this from another Brothers. Good rendering. Swaras with the same vivacity.

mAnasa guruguha- MD – simple catchy Ananda bhairavi.

kalyAni-Sub-main followed by one of the pancharatna kritis of kovoor, “nammi vachchina nannu” –Thyagarajar. Neraval in “Shri soundarya nAyagi pathE” and Swaram.

Ini oru kaNam unai- Sriranjani-pApanasam sivan- I always woder when they sing Tamil compositions that they do not make mistakes. Of course, small mistakes do happen but I always admire their interest in rendering one Tamil kriti, if the concert is in Chennai. (They used the word “malai samSaram” instead of “manai samsAram” in Charanam). Thinking wild, I understood, “malai samsAram” is also correct because of the “problems in samsAram (family)”

SahAna-Main-followed by “oorakE galkunA rAmuni bhakthi”- well rendered. Actually, I heard this long before through Maharajapuram santhanam concert and one cassette (AVM). Sahana is always very soothing. Once I heard MS ‘enna perum tavam” of periasamy tooran’s composition. May be from that day, my love to this rAga doubled.

Tani

HarismaranE- yaman kalian- Dasar

Deva devottama deve- YadugulakAmbodhi-Annamacharya

Deva devam –Sindu bhairavi- Narayana Teerthar

CharanumuLe- kApi- bhadrachala armadas

Mangalam

Neyveli SS- was a last minute replacement. His experience with all senior artists helped him to give his imprint in this concert. Simple and very well patterned tani with Ganjira vidwan.

Malladi Duo’s concert is always excellent. One can copy-paste his other reviews here. For me, Vijay Siva and Malladi- both have the knack of performing to the “definition” of CM padhdhati. No aberration.

This concert also proved to be another good concert. They bring all forgotten/not heard Thyagarjar’s kritis into limelight.

Mysore Srikant (violin), Neyveli SS (mridangam) and Ganjira vidwan were close associates to enthuse the vocalists. The raga sancharas at the hands of Mysore S were enticing; while the mridangam support was graceful. The Tani was very good.

The asAveri varNam gave a glorious start to the performance, creating an environment conducive to sukham. The list of songs selected their interest in giving 100% whereever they sing without losing rasikas interest. \

It was announced before the start of the concert that they arrived from vijayawAda despite heavy rain and storm. Rasikas were was truly lucky and reciprocated their thanks to stay till mangalam.

T M Krishna- Bharat Sangeet Utsav- 3rd Nov 2012

Another let down concert.


There are two types of rasikas in  a free and ticketed concert. In BSU held at NGS, the balcony is free wherein the main hall is ticketed. People who opt for free concert cannot do any thing, if a concert is bad. They have to curse their destiny.

If you paid say Rs. 100 (ranging from Rs. 25 to Rs. 200) and expect a good concert and the concert is bad, you have to file a “anticipatory breach” plea to the “Carnatic sangeetham” court. That is what I planned to do after TMK’s concert held on 3rd Nov 2012.

After listening to TMK’s concert, I felt like why this master craftsman is wasting his energy by singing some kritis without touching the souls of the rasikas. He is closing his eyes while singing and in this process, does not even care what the rasikas expect.

If one sings gowlai, Thiagaraja pAlaya... a Dikshitar masterpiece for 50 minutes. what to do ?

It is worse than 1 hour and 15 minutes kriti at Music Academy last year !!!. Singling mA jAnkaki, a centenarian stalwart’s masterpiece with no energy in rAgAs in swarAs. Either you sing the rAgas in detail or swarAs. .. He took neraval in ‘rAjA rAjAvara and dwelled beautifully and suddenly stopped !!

Begada’s rAgam was taken as main (I don’t know it was main, since it was preceded to Tani) and you have a dozen excellent compositions in begada but he took some Tamil kriti that to very slow one.

Heavy rain-outside made rasikas “ no other way”, but to sit inside the hall and listen.

pAukkulle nalla nAdu- Jonpuri kriti is a nice relief.

He started “moulau ganga” Appayya Dikshitra’s verse. Suddenly he announced- I don’t want to sing this. My mood changed and I will sing this..” followed by “pachchai mAmalai pol” followed by “nadandha kAlgal nOndavO.. ...pAsuram.

H.K.Venkatraman on violin and V.V.Ramamurthy on mridangam, Tirupunithura Sri.Radha Krishnan on ghatam contributed immensely to uplift the concert. Radha Krishnan was sitting idle half the time because Krishna’s slow singing.

TMK has to sing for rasikas. He sings for himself for his inner satisfaction. All “m”, “Aha” “oh” are there but that should come from raskas not from him.

Half a dozen disciples including one foreign lady, surrounded by TMK, reminded me of Yesteryear actor Balaiah with his team in the film “Tiruvilaiyadal”

KaRRadhum suTTadhum-Ashtanga Yogam

அஷ்டாங்க யோகம்:


ஈசன் திருவருளால் தெளிந்த ஞானத்தைப் பெற்று, அதனால் யோகத்தைக்
கடைப்பிடித்தால் பிறவாப் பேரின்பமாகிய முக்தி கிட்டும். ஈசன் சனகாதி
முனிவர்களுக்கு கூறிய யோக சாரம் ஜனகர், அத்திரி, வியாசர் முதலியோரால்
உலகின் பிரசித்தமாயிற்று.


1. பற்றின்றி இருத்தல் இயமம். இது உண்மை பேசுவதாலும் ஒழுக்கம்
வழுவாமையாலும் பற்றற்ற தன்மையாலும் ஏற்படும். மனம், வாக்கு, காயம்
இம்மூன்றாலும் பெண்களைத் தீண்டாது இருப்பது பிரம்மச்சரிய நெறி,
தூய்மையாக இல்லறத்தை நடத்துவதும் பிரம்மச்சரிய நெறியைச் சேர்ந்ததே
வானப்பிரஸ்த ஆசிரமம் கடைபிடிப்போர் முற்றும் துறந்த சந்நியாசிகள்,
மனைவியருடன் காட்டில் உறைவர்.


2. பற்றற்று இருக்குமாறு உள்ளத்தைக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வருவது
நியமம். இதன் மூலம் சவுசம், தவம், மகிழ்ச்சி, ஜபம், சிவ பிரணிதானம்
ஆகியவற்றை அடையலாம். ஆசையின்மை என்ற மண்ணால், ஞான நீரில்
உள்ளத்தை நீராட்டித் தூய்மை செய்தல் அகச்சவுசம் எனப்படும். புனித நீராடி,
திருநீறு அணிதல் புறச்சவுசமாகும். தவம் என்பது சாந்திராயண விரதம்
அனுஷ்டிப்பதாகும். அதாவது, வளர்பிறை அமாவாசை அன்று உபவாசம்
இருந்து மறுநாள் முதல் நாள் ஒரு கவளம், இரண்டாம் நாள் இரண்டு கவளம்
என்று கூட்டிக் கொண்டே சென்று பௌர்ணமி அன்று மறுபடியும் உபவாசம்
இருக்க வேண்டும். பின்னர் தேய்பிறையில் நாளொன்றுக்கு ஒரு கவளமாக
குறைத்துக் கொண்டே வந்து அமாவாசை தினம் திரும்பவும் உபவாசம் இருக்க
வேண்டும். மறைநெறிகளில் நின்று ஆசிரம நிலைகளுக்கு ஏற்ப இருப்பது
மகிழ்ச்சி ஆகும். ஈசனைத் தியானித்தல் சிவப்பிரணிதானம் ஆகும்.

3. ஆசனம் : யோக நிலைக்கான அங்கங்களில் ஆசனமும் ஒன்று. அது
பத்மாசனம் போன்ற பல. அவற்றில் ஒன்றைக் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

4. பிராணாயாமம் : ஏதேனும் ஒரு பொருத்தமான ஆசனத்தில் அமர்ந்து
பிராணாயாமம் செய்ய வேண்டும். அது மூன்று வகை. பிராணாயாமம் செய்யும் போது வியர்வை தோன்றினால் அதமம், மனதில் சஞ்சலம் இருந்தால் மத்திமம், சிந்தையில் மகிழ்ச்சி ஏற்படின் உத்தமம். ரேதஸ் மேல் நோக்கி எழும் மந்திரம் ஜபித்துப் பிராணாயாமம் செய்வது சகற்பம் என்றும், இன்றி செய்வது விகற்பம் என்றும் பெயர் பெறும். நம் உடலில் பத்து வித வாயுக்கள் உள்ளன.


1. உயிருக்கு அத்தியாவசியமானதால் இதயத்தில் தங்குவது பிராணவாயு.

2. கீழ்நோக்கிப் பிரிவது அபானவாயு.

3. உடலெங்கும் நிறைந்து இரத்த ஓட்டம், சீரணமான உணவு உடலில் பரவ
உதவுவது வியானவாயு.

4. உறுப்புகளின் சந்திகளில் தங்குவது உதானவாயு.

5. உடலைச் சமனப்படுத்தவது சமன வாயு.

6. விக்கல், கக்கல் ஏற்படக் காரணமானது கூர்ம வாயு.

7. தும்மலை உண்டாக்குவது கிரிகா வாயு.

8. கொட்டாவிக்கு உதவுவது தேவதத்தவாயு

9. உடலை வீங்கச் செய்வது தனஞ்செய வாயு.

10. நாகன் வாயு - பாடுதல், கண் சிமிட்டல், மயிர்க்கூச்சலுக்கு உதவுவதுஇந்தப் பத்துவித வாயுக்களையும் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக் கொள்ளல் மிகவும்
அவசியம்.

5. பிரத்தியாகாரம் : இச்சைகளினால் பாதிக்கப்படும் ஐம்புலன்களைத் தடுத்து
நிறுத்துவது இது.

6. புலன்களை அடக்கி மனதில் தெளிவை ஏற்படுத்தி ஒரு நிலையில்
நிறுத்துவது தாரணை.


7. ஆதியந்தமில்லாப் பரம்பொருளை மனக்கண்முன் நிறுத்தி நிலைப்பது
தியானம் ஆகும்.

8. ஈசனைத் தியானித்து மனம் உருகி மெய் மறந்த நிலையில் இருப்பது சமாதி
ஆகும். இந்த எட்டும் யோக அங்கங்கள் ஆகும்.

MahA periaVa- Amazing Article

Listen to Guru, Think of Guru, Pray to Guru. Follow Guru's path.  Adhere to Guru.. What not....

The 54 Lives Saved by Annai! (Mahima of Sringeri Sri SharadambaL)
Author: Sri Ramani Anna (in Tamil)
Source: Sakthi Vikatan issue dated Oct 10, 2007
Translator: saidevo

Series: Wonders Witnessed by this Adiyavan

This happened several years ago. We decided on a yAtrA (pilgrimage) to the kSetras (holy places) in Karnataka, more than fifty devotees of us teaming up for the tour. We started our journey in a large tourist bus. It was our custom to first go to Kanchi, have darshan of PeriyavaaL and then continue our journey.

Around 4 o' clock in the afternoon of that day we stood up after prostrating to Maha SwamigaL in SriMaTham. Giving us his blessings, laughing and raising both his hands SwamigaL asked, "You people have come as a large ghoSTi... well, what's the matter?" Forthwith I elaborated on the details of our Karnataka yAtrA to SwamigaL.

Feeling happy he asked, raising his eyebrows, "What is the uddesha (motive) about the first place to go?" I said, "It is our uddesha, Periyavaa, that on reaching Mangalore, we would first go to Talakkaveri, do our saMkalpa snAnam (bath and prayer) there and then go to Sringeri. After that we have decided to have darshan at SubrahmaNya, Dharmasthala, Udipi, Kollur Mukambika, Kateel Durga Parameswari... in this order."

Before I could finish SwamigaL interrupted me. "Wait, wait... In the list you have mentioned, you have missed an important place..." Looking at us who were all standing with a question mark on our faces, and smiling, Periyavaa advised us, "What, you don't understand? I shall tell you... Horanadu kSetra! Mother is staying there as Annapurani, giving her anugraham. A very special place. Must have darshan!"

He continued: "You people do as I tell you now. First go to Sringeri kSetram from Mangalore. There, do your snAnam in Tunga, first have Guru Darshan, get prasAdam from them, then have darshan of SharadambaL and start from there (to other places). After this, you may go to the places in your order of preference. Let one thing be kept in mind though. Anyday you go to Sringeri, as far as possible, reach the place before sAyarakSai (evening)."

All of us nodded our heads in affirmation, prostrated and got up. That Walking God ordered distribution of anugraha prasAdam to us all. The driver and conductor of the bus were called and the prasAdam given to them too. We started thereafter.

On the next morning, our journey from Bangalore to Mangalore. We stayed in a Kalyana Mandapam in Mangalore at night. On the morning the next day we got ready to move after taking bath. A man named Ramanathan who accompanied us came to me and said persuadingly, "We shall first go to Talakkaveri from here. After doing our saMkalpa snAnam there, why not go to Sringeri later?"

I did not agree to that. "Whatever uttaravu (direction) Kanchi Periyavaa has given, we should only follow that!", I said. It was not acceptable to them. "First we should go to Talakkaveri only!" they compelled me, as if having discussed it already among them. However much I pleaded with them, nobody was prepared to lend me ears.

The bus travelled towards Talakkaveri. Staying there for a day and after finishing our saMkalpa snAnam, we started our journey towards Sringeri. It was 8:00 o' clock in the night. Both the front tyres of the bus that was going on the mountain road to Sringeri got punctured and the bus stopped. It was pitch dark outside. In the light from a torch light, Driver and Conductor started working on removing the wheels with the punctured tyres and fixing the Stepney wheels in their place. Hunger pinched our stomach; our last meal was at noon in Bagamandala. Somehow the bus started moving at 10 o' clock. Suddenly it started drizzling. It was 11 o' clock and yet there was no sight of Sringeri. Only then we had the doubt whether we were going on the right road! As God-given, we sighted a man coming in the distance. We stopped the bus near him and inquired. He patted on his head and said, "This road leads to another place. 15 km before you should have turned on the road that branched to the right." It gave us a shock!

So the bus needed to be turned towards the direction we came. Driver got down and had a look. A narrow road, with valleys on both sides. Climbing onto his seat, Driver said with a falsely assured courage, "You people don't worry. I shall back up little by little with sharp turns on the steering wheel and somehow move the bus to an about turn!" and got on the task. Sitting with fear, we started chanting Rama Namam. Somehow having managed to turn the bus ninety degrees, Driver said in a loud voice, suddenly worried, "Sir, sir... Howevermuch I step on the brake, the bus starts slipping behind! Raise an even louder ghoSaNam (proclammation) in the name of God... Only He should save us all now!" His words had the effect of dissolving tamarind inside our belly. We too felt the bus slipping behind. All of us with tears welling up in our eyes started wailing, "Sringeri Sharadambaa, save us Ma! Sringeri Maha Sannidhaname, save us! Kanchi PeriyavaaLe, Ramachandra Murtiye, save us, save us...!"

Suddently Driver said, "Sir, I have now taken my leg from the brake! The vehicle is not slipping behind! As if a hundred people are supporting it from behind, the vehicle stands intact! Now no worry at all. Shall turn the bus in a few moments" and started on his efforts. We did not stop the nAma ghoSaNam.

appAda! (At last) the driver managed to turn the bus. All of us breathed a sigh of peace! It was exactly 12:00 hours midnight. Exactly at one-thirty we reached the entrance to Sringeri Samasthanam. A GanapadigaL who was standing at the entrance to receive us (it is my recollection that it was Nageswara GanapadigaL!) said with a laugh, "Vaango, vaango! You are all coming from Madras, right? First wash your hand and feet and come have some food. You would be hungry. Rice Uppuma and Bringal Gotsu are ready!"

"How do you know, ShastrigaaL that we are coming? We did not even write to you?" I asked him. He said laughing, "It is vAstavam (true) that your coming will not be known to people who are like us. Maha Sannidhanam, dIrgha darshigaL (with foresight) will be knowing everything, you see? It was only Maha Sannidhanam who called me around eleven o' clock and gave orders, 'To have darshan of Sharada, 54 Bhaktas from Madras are coming in a bus. They all come with great hunger! So ask our people to prepare Rice Uppuma and Gotsu and keep the food ready. In addition, for them to stay, arrange a large hall.' After arranging all that I have come to stand here and receive you all!" He sunk us in surprise.

Seeing the dIrgha dharsanam and karuNa (compassion) of SriSriSri Abhinava Vidyatheertha SwamigaL, ADiyEn (I) wondered. Tears rushed to my eyes. Seeing that ShastrigaL said, "You are amazed at this thing... I am going to tell you another thing in the morning; you would then be really stunned!" and led us on. Hot Uppuma and Gotsu were served ready in 54 nuni (top) banana leaves. We ate the food filling up our stomach.

The next morning. Finishing our snAnam in the Tunga river, we started to have darshan of Maha Sannidhanam SriSriSri Abhinava Vidyatheertha SwamigaL. The ShastrigaL we met last night was seen by us.

To him I asked joining my palms, "You said you would tell us some vishayam (news) in the morning. I pray that you please tell it now."

ShastrigaL started talking: "Would have been around 12 o' clock last night. Sitting in his ekAnta (private) room, Maha Sannidhanam was examining some Shastra books. I was sitting in the outer hall. Suddenly coming out, Maha Sannidhanam kept both his hand pressed hard to the wall and started murmurming some mantra. I too got up. From the posture of Maha Sannidhanam it seemed as if he was supporting the wall from falling. I did not understand anything. Five minutes later, taking his hands off the wall, Maha Sannidhanam came to me and said, 'You witnessed and wondered why I kept my hands against the wall in that pose and did some Japam. It is nothing else. The bus wherein came those people from Madras to have darshan of SharadambaL missed its way. Later when they realized the mistake and turned the bus, the brakes did not apply... bus started moving behind on its own. The Bhaktas in them wailed, 'save us, save us!' calling aloud the name of Amma Sharada. So I supported the bus from slipping behind by resting my hands on the walls. Now everything is alright, and the bus is coming towards Sringeri! You go and make the arrangements as I told you', and went inside his room. I stood stunned!" Listening to this, all of us wept. We started to have darshan of that Walking ShAradAmbAL.

Looking at this ADiyEn who prostrated and got up, SriSriSri Maha Sannidhanam said laughingly, "Should always listen to what the Mahaans say. And follow it. If you make a change in it everything that happens would be changed too. What, you understand?" With these words he did anugraha of prasAdam. This ADiyEn then realized that Maha Sannidhanam only informed in sUcaka (by indicating) to the fact of our not following what Sri Kanchi Periyavaa ordered for us!

Glossary:
sUcaka - indicating, betraying, informer, sign, omen
ghoSTi - group, gathering

Karrathum suttadhum Part 9- Poetry from father to Son

அன்பு மகனுக்கு அப்பா எழுதுவது….!


வசதியாகத்தான் இருக்கிறது மகனே…

நீ கொண்டு வந்து சேர்த்த

முதியோர் இல்லம்

பொறுப்பாய் என்னைஒப்படைத்து விட்டு சலனமின்றி நீ

வெளியேறிய போது, முன்பு நானும்

இது போல் உன்னை

வகுப்பறையில் விட்டு விட்டு

என் முதுகுக்குப் பின்னால்

நீ கதறக் கதறக்

கண்ணீரை மறைத்தபடி

புறப்பட்ட காட்சி

ஞாபகத்தில் எழுகிறது!



முதல் தரமிக்க

இந்த இல்லத்தை

தேடித் திரிந்து

நீ தேர்ந்தெடுத்ததை அறிகையில்கூட

அன்று உனக்காக நானும்

பொருத்தமான பள்ளி

எதுவென்றே

ஓடி அலைந்ததை

ஒப்பீடு செய்கிறேன்!



இதுவரையில்

ஒருமுறையேனும்

என் முகம் பார்க்க

நீ வராமல் போனாலும்

என் பராமரிப்பிற்கான

மாதத் தொகையை

மறக்காமல்

அனுப்பி வைப்பதற்காக

மனம் மகிழ்ச்சியடைகிறது

நீ விடுதியில்

தங்கிப் படித்த காலத்தில்

உன்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற

ஆவல் இருந்தாலும்

படிப்பை நினைத்து

உன்னை சந்திக்க மறுத்ததன்

எதிர்வினையே இதுவென்று

இப்போது அறிகிறேன்!



இளம் வயதினில்

நீ சிறுகச் சிறுக சேமித்த

அனுபவத்தை

என் முதுமைப் பருவத்தில்

மொத்தமாக எனக்கே

செலவு செய்கிறாய்

ஆயினும்…

உனக்கும் எனக்கும்

ஒரு சிறு வேறுபாடு

நான் கற்றுக்கொடுத்தேன்

உனக்கு…

வாழ்க்கை இதுதானென்று

நீ கற்றுக் கொடுக்கிறாய்

எனக்கு…

உறவுகள் இதுதானென்று!